10 Ιουνίου 1944. Δίστομο.
Ένα μικρό χωριό, ένα βήμα από την θάλασσα, στο δρόμο από την Αθήνα προς τους Δελφούς. Στις 10 Ιουνίου του 1944, ο μικρός Αργύρης σχεδόν τεσσάρων χρονών, επιζεί μιας κτηνώδους σφαγής των Γερμανικών Δυνάμεων Κατοχής: «Μέτρο Εξιλέωσης» μιας ναζιστικής μεραρχίας ως αντίποινα για μία επίθεση ανταρτών εναντίον των Γερμανών στην περιοχή. Σε λιγότερο από δύο ώρες σκοτώνονται 218 κάτοικοι του χωριού — γυναίκες, άντρες, γέροι, μωρά και βρέφη. Ο Αργύρης χάνει τους γονείς του και άλλους 30 συγγενείς.
Ο μικρός Αργύρης περνά τα επόμενα χρόνια σε ορφανοτροφεία στην Αθήνα, μαζί με άλλα παιδιά θύματα του πολέμου. Μία μέρα, εμφανίζεται μία αποστολή του Ερυθρού Σταυρού και διαλέγει κάποια παιδιά να κάνουν μια καινούρια αρχή σε άλλη χώρα. Ο Αργύρης θέλει οπωσδήποτε να πάει μαζί τους. Έτσι βρίσκεται στην Ελβετία, στο παιδικό χωριό Πεσταλότσι στο Τρόγκεν, όπου μεγαλώνει μακριά από την οικογένειά του αλλά και από τη δυστυχία που επικρατεί στην μεταπολεμική Ελλάδα.
Ένα τραγούδι για τον Αργύρη είναι ο τίτλος ενός ντοκιμαντέρ. Παρουσιάζει την ζωή και το έργο του Αργύρη Σφουντούρη, ενός παιδιού από το Δίστομο που σε ηλικία τεσσάρων χρονών επέζησε της γενοκτονίας στο χωριό του.
Μία ταινία για την αντιμετώπιση του προσωπικού θρήνου και του ιστορικού χρέους.
Μία ταινία για τις φαινομενικά άλυτες δυσκολίες μίας πραγματικής συμφιλίωσης, μία ταινία για την αναζήτηση της ειρήνης — ένα ταξίδι με άγνωστο τέλος.
Το Δίστομο κράτησε για μια ολόκληρη ζωή. Το ντοκιμαντέρ είναι συγκλονιστικό και θέτει ξανά το ερώτημα: Πότε οι Γερμανοί θα πληρώσουν για όσα διέπραξαν;
Διαβάστε ακόμη:
Μπορούν να «σβήσουν» τα ναζιστικά εγκλήματα από τη μνήμη μας;
ΔΙΣΤΟΜΟ: «Ο υπουργός Δικαιοσύνης «εκτέλεσε ηθικά» για δεύτερη φορά τα θύματα των ναζί»
