Με το που έφτασα πολύ πρωί αεροπορικώς στην Αθήνα από τα Τίρανα ,θέλησα να δημοσιοποιήσω την εμπειρία μου από τις εκλογές στην Αλβανία. Έμεινα 5 ημέρες απεσταλμένη από το Συμβούλιο της Ευρώπης ως παρατηρήτρια των εκλογών. Ήμασταν εκεί 380 Βουλευτές από Ευρώπη και Αμερική, ΜΚΟ, Ηνωμένα Έθνη κ.α.
Ο ρόλος μας ήταν να διαπιστώσουμε, μοιρασμένοι ανά 2 σε όλα τα εκλογικά τμήματα της Αλβανίας, εάν η εκλογική διαδικασία σέβεται τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας, της Ελεύθερης Βούλησης, της Ασφάλειας και της Ελευθερίας. Η πίεση ήταν ασφυκτική με δεδομένα όσα τραγελαφικά, εγκληματικά και ανελεύθερα συνέβησαν στη γείτονα χώρα, όχι στο απώτερο παρελθόν, αλλά και στις εκλογές του 2009 όπου έγιναν όργια. Όλα μπροστά μας λειτούργησαν άψογα.
Ένα τραγικό επεισόδιο συνέβη μόνο και μάλιστα στο εκλογικό τμήμα της πόλης που είχα αρχικά τοποθετηθεί ως παρατηρήτρια με ένα Δανό Βουλευτή. Για λόγους που εξήγησα στους υπεύθυνους, λες και κάτι με έτρωγε, επέμεινα να μείνω στα Τίρανα. Από τις 5 και μισή το πρωί έως τη μια τα ξημερώματα παρακολουθήσαμε όλη τη διαδικασία άνοιγμα – ψηφοφορία – κλείσιμο κάλπης, ευτυχώς με δίδυμο τον Τέρενς Κουϊκ.
Σοκαριστική η καθημερινότητα της Αλβανίας. Θύμιζε μια Ελλάδα που δε ζήσαμε αλλά έχει καταγραφεί. Τη δεκαετία του ’40 και των αρχών του ’50. Πάρτε ένα δείγμα από δύο εκλογικά κέντρα στα προάστια των Τιράνων, δυστυχώς δεν μπορώ να σας μεταφέρω… λεπτομέρειες και μυρωδιές.
Αφήνοντας τα Τίρανα, ανησυχώ πολύ για την πιθανότητα να υπάρξει μικρή διαφορά μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου. Μάχονται ο επί πολλά χρόνια Πρωθυπουργός Μπερίσα του Δημοκρατικού Κόμματος και ο πρώην Δήμαρχος Τιράνων Ράμα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ευτυχώς το μαυροκόκκινο Ακροδεξιό Κόμμα έχει χάσει σχεδόν τη δύναμή του, έχει πέσει περίπου στο 1%. Η διεθνής κοινότητα αγωνιά για το αν όποιος χάσει δεχθεί ειρηνικά το αποτέλεσμα των εκλογών, διαφορετικά η Αλβανία θα μπει σε περιπέτειες πολύ χειρότερες από εκείνες του 2009 και θα απολέσει την πορεία της για την ένταξή της στην ΕΕ.
