Η υπομονή στερεύει στις Ένοπλες Δυνάμεις – Τι θα συμβεί αν έρθουν νέες περικοπές;

Η συζήτηση στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων περιστρέφεται πάλι τα τελευταία 24ωρα γύρω από ένα θέμα : την μετωπική σύγκρουση του Α/ΓΕΕΘΑ με τον ΣΥΣΜΕΔ και τους στρατιωτικούς τους οποίους εκπροσωπεί. 

Το θεμελιώδες ζήτημα είναι ξανά αν πρέπει οι στρατιωτικοί να έχουν δικαίωμα στην άποψη σ΄ ότι έχει να κάνει με τα εργασιακά τους ζητήματα που αυτή την περίοδο επικεντρώνονται στο θέμα των συνεχόμενων περικοπών. Οι οποίες τελικά δεν αφορούν μόνο αυτούς αφού φαίνεται ότι το θέμα έχει πάρει πια πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις και αφορά στην ίδια τη λειτουργία της Εθνικής Άμυνας.

Η κυβερνητική πλευρά συνεπικουρούμενη βέβαια από την ακροδεξιά έχει αποφασίσει ότι αυτό δεν πρόκειται να το δεχτεί. Και οδεύει ολοταχώς προς την σύγκρουση ,θα λέγαμε μάλιστα ότι την επιζητεί για να αποδείξει στα “δεξιά” της ότι αξίζει “πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης”.

Από την άλλη υπάρχουν οι στρατιωτικοί οι οποίοι βρίσκονται σε μια κατάσταση απόγνωσης και αμφιταλατεύονται μεταξύ όσων λένε ότι “επιτέλους πρέπει να μιλήσουμε για να μάθουν και οι πολίτες” και όσων έχουν ακόμη αμφιβολίες και φόβους ότι μπορεί η “απελευθέρωση” του λόγου της αγανάκτησης μπορεί να απειλήσει την πειθαρχία και την συνοχή του στρατεύματος. Μέχρι στιγμής οι δεύτεροι δεν δικαιώνονται αλλά κανείς δεν μπορεί να μην κατανοήσει τις ανησυχίες τους.

Φοβόμαστε ότι το νέο κύμα περικοπών που μοιάζει αναπόφευκτο θα κονιορτοποιήσει το δίλημμα. Η σιωπή που επιβάλλει η κυβέρνηση ή αυτή που από μόνοι τους τηρούν κάποιοι στρατιωτικοί ακόμη θα διακοπεί από τον πάταγο που ενδέχεται να προκαλέσουν οι περικοπές που σχεδιάζονται.

Το “κάνουμε ότι θέλουμε κι εσείς δεν θα μιλάτε” έχει εδώ και καιρό τελειώσει. Γιατί αυτοί που αποφασίζουν να μιλήσουν είτε με την παραίτησή τους,είτε με το να εκφράζουν την αγανάκτησή τους πληθαίνουν μέρα με την μέρα και αυτό δεν σημαίνει ότι ανήκουν στον ΣΥΣΜΕΔ. Απλά δεν μπορούν να ζήσουν πια. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Φαινεται ότι κάποιοι στην κυβέρνηση εξακολουθούν να θεωρούν δεδομένους τους στρατιωτικούς και τις αντιδράσεις τους σε όποια και όσα σκληρά μέτρα κι αν ληφθούν εναντίον τους. Είναι λανθασμένη η εκτίμησή τους και όταν θα το καταλάβουν θα ειναι μάλλον αργά.