Ο «μεγαλοϊδεατισμός» της Τουρκίας σ΄ ένα αεροδρόμιο!

Η Τουρκία του Ερντογάν έχει αρχίσει να θυμίζει έντονα την Ελλάδα του Κώστα Σημίτη; Δεν είναι έτσι ακριβώς ,αλλά η αλήθεια είναι ότι το “οικονομικό θαύμα” που διαφημίζουν οι Τούρκοι, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε εφιάλτη αν δεν σταματήσουν τους “μεγαλοϊδεατισμούς” που κι εμείς ζήσαμε τα χρόνια των “εκσυγχρονιστών”. Με τα γνωστά αποτελέσματα κι αφού μεσολάβησαν και οι “μεταρρυθμιστές” βέβαια.

Η Τουρκία,λοιπόν σχεδιάζει να κατασκευάσει στην Κωνσταντινούπολη ένα αεροδρόμιο που θα είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, ικανό να διαχειρίζεται 150 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο, ενώ το κόστος του προγράμματος κατασκευής του αναμένεται ότι θα υπερβεί τα 7 δισεκ. ευρώ!

«Το νέο αεροδρόμιο θα είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο σε όρους επιβατών», δήλωσε ο υπουργός Μεταφορών της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ σε συνέντευξη Τύπου στην Άγκυρα. «Υπολογίζουμε ότι ολόκληρο το σχέδιο θα κοστίσει περισσότερο από 7 δισεκ. ευρώ, εξαιρουμένου του χρηματοδοτικού κόστους».

Γιατί χαρακτηρίζουμε μεγαλοϊδεατισμό το αεροδρόμιο αλλά και άλλες ανάλογες μεγαλεπίβολες ιδέες που κατά καιρούς έχουμε ακούσει από τη Τουρκία;

Όχι μόνο επειδή θυμόμαστε -δεν πέρασαν δα και τόσα χρόνια- τα όσα έλεγαν οι δικοί μας “εγκέφαλοι” με την κατασκευή του αεροδρομίου αλλά και άλλων έργων που μας στοίχισαν ο “κούκος αηδόνι”, αλλά και μας οδήγησαν λογω των…πάρτι που τα συνόδευσαν στη σημερινή μας κατάσταση.

Θα σας θυμίσουμε τι έχει δηλώσει πριν από μερικές μόνο εβδομάδες στη Θεσσαλονίκη ο Τούρκος πρέσβης στης Αθήνα, εκθειάζοντας το οικονομικό θαύμα της χώρας του.

Ο κ.Ουράς μεταφέροντας την τουρκική εμπειρία για την υπέρβαση της κρίσης, που η χώρα αντιμετώπισε το 2001 είπε, ότι η Τουρκία διάλεξε τον δύσκολο δρόμο, κάνοντας μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ισχυρές δημοσιονομικές προσαρμογές, καθώς και αναδιαρθρώσεις στον τραπεζικό, ασφαλιστικό και υγειονομικό τομέα.

Παράλληλα, το 2009-2012, σε μια τριετία, δημιουργήθηκαν 3,7 εκατ. νέες θέσεις εργασίας, ενώ η «δομή» της οικονομίας άλλαξε εντελώς, καθώς η κάποτε βασιζόμενη στον πρωτογενή τομέα οικονομία, σήμερα τροφοδοτείται κατά 60% από τις υπηρεσίες, 30% από την παραγωγή βιομηχανικών αγαθών και μόνο 10% από τη γεωργία.

Αυτό το 10% στη γεωργία και το 60% στις υπηρεσίες τα θεωρεί καλούς “δείκτες”; Όσο για το 30% της βιομηχανικής παραγωγής εκτός του ότι είναι συζητήσιμο, έχει αποδειχτεί ότι πολύ εύκολα “εξανεμίζεται”. Μόλις αρχίσουν να ζητάνε …αυξήσεις οι εργαζόμενοι η “παραγωγή” μεταφέρεται αλλού, που είναι πιο φθηνά.