Η επιχείρηση για τη Μοσούλη ξεκίνησε. Πρόκειται πάντως για μια από τις πιο περίεργες επιθέσεις όλων των εποχών καθώς έχει προαναγγελθεί και “διαφημιστεί”καιρό τώρα. Έτσι οι τζιχαντιστές γνώριζαν ότι θα δεχτούν επίθεση και είχαν χρόνο ή να προετοιμαστούν ή και να φύγουν…
Πιθανότατα δε η “ενημερωσή” τους για την επίθεση από τους Ιρακινούς να έγινε για αυτόν ακριβώς το λόγο, για να τους πείσει να φύγουν ώστε η πόλη να ελευθερωθεί γρήγορα διότι ο χρόνος και η Άγκυρα πιέζουν.
Στις επιτιθέμενες δυνάμεις περιλαμβάνονται Ιρακινοί, σιιτικές πολιτοφυλακές με παρουσία και Ιρανών και Κούρδοι Πεσμεργκά.
Η μάχη της Μοσούλης ακόμα και αν κρατήσει μερικές εβδομάδες θα κερδηθεί. Η υπεροχή των επιτιθέμενων τους οποίους υποστηρίζουν από αέρος οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους είναι συντριπτική έναντι των τζιχαντιστών οι οποίοι υπό τα συνεχή πλήγματα έχουν χάσει την αρχική τους ορμή. Υπάρχουν όμως μια σημαντική παράμετρος η οποία έχει να κάνει με τη μη συμμετοχή τουρκικών δυνάμεων στην επίθεση.
Η συμμετοχή των Τούρκων δεν ήταν επιθυμητή ούτε από την Ουάσινγκτον, ούτε από τη Βαγδάτη. Ωστόσο η μη συμμετοχή της Τουρκίας στην επιχείρηση ούτε κατά κεραία δεν μεταβάλει την τουρκική στρατηγική στο Ιράκ η οποία πλέον αποσκοπεί στη δημιουργία ενός κράτους ή αυτόνομης περιοχής δορυφόρου της Άγκυρας στην περιοχή της Μοσούλης, όπου κατοικούν Τουρκομάνοι, ακόμα κι αν η πόλη καθαυτή μείνει εντέλει στην κατοχή των Κούρδων.
Οι Κούρδοι του Ιράκ έχουν εξελιχθεί σε συμμάχους της Τουρκίας.
Η Άγκυρα ήδη συνεργάζεται με τους Πεσμεργκά της αυτόνομης κουρδικής περιοχής στο βόρειο Ιράκ εδραιώνοντας την παρουσία της στο Ιράκ μέσω της βάσης της Μπασίκα.
Έτσι οι Τούρκοι αν και δεν μετέχουν, για την ώρα τουλάχιστον, στη μάχη της Μοσούλης, εντούτοις είναι έτοιμοι να καρπωθούν οφέλη που δεν τους αναλογούν με όχημα τους Κούρδους, τους Τουρκομάνους, αλλά και τους Γεζίντι, ακόμα και τους χριστιανούς, αν χρειαστεί, προσφέροντας την ελπίδα της αυτονομίας, με σκοπό η Μοσούλη να μείνει τελικά σουνιτική και άμεσα ή έμμεσα ελεγχόμενη από τους ίδιους.
Η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει ένα ανάχωμα στο σιιτικό Ιράν αξιοποιώντας και τους Κούρδους του Ιράκ ως αντίβαρο στην κυβέρνηση της Βαγδάτης.
Αν δε το τουρκομανικό μόρφωμα που ετοιμάζει η Άγκυρα επεκταθεί και στη βόρεια Συρία τόσο το καλύτερο για αυτή καθώς θα περιορίσει τουλάχιστον τον κουρδικό κίνδυνο.
Στην Συρία οι εξελίξεις θα καθοριστούν από τις σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα. Στο Ιράκ όμως οι Τούρκοι δεν θα κάνουν πίσω όσον αφορά τη Μοσούλη αξιοποιώντας την παρουσία των Κούρδων συμμάχων τους. Η ουσία είναι πως η Τουρκία φαίνεται πια πως επιθυμεί τον εδαφικό κατακερματισμό του Ιράκ. Ίσως δε κάτι τέτοιο να εξυπηρετεί και το Ιράν ώστε να καθορισθούν οριστικές και διακριτές ζώνες επιρροής στην περιοχή μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης.
Πηγή: mignatiou.com
