Γράφει ο ΣΑΡΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,
Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ
Με αφορμή το σημερινό δημοσίευμα του OnAlert με τίτλο «Αποκαλύπτουμε το μεγάλο κόλπο για τον έλεγχο του χακί συνδικαλισμού», οφείλω να καταθέσω τη δική μου οπτική πάνω στο θέμα, καθώς το σοβαρότατο ζήτημα της θεσμικής εκπροσώπησης των στρατιωτικών μέσω των ενώσεών τους, με απασχόλησε αρκετά πριν έρθει το θέμα στη Βουλή.
Συγκεκριμένα, τον Απρίλιο του 2016, σε ερώτησή μου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας επεσήμανα πως, της θεσμικής αναγνώρισης των συγκεκριμένων ενώσεων, θα έπρεπε να προηγηθεί διάλογος με αναγνωρισμένα πρόσωπα και φορείς, ώστε να διαμορφωθεί ένα ορθό και λειτουργικό πλαίσιο.
Δυστυχώς δεν εισακούστηκα και ο «συνδικαλισμός» στις Ένοπλες Δυνάμεις θεσμοθετήθηκε βιαστικά με την υπερψήφιση μιας βουλευτικής τροπολογίας, χωρίς ουσιαστικό διάλογο, και αποτέλεσμα τα όσα θλιβερά ακολούθησαν και κατέστησαν εντονότερο το διχασμό μεταξύ μερίδας των στελεχών.
Επειδή όμως αυτός ο διχασμός είναι μια «πολυτέλεια» που η Ελλάδα δεν έχει, προσπάθησα να κρατήσω ζωντανό το αίτημα επαναπροσέγγισης του θέματος, με αρθρογραφία, ασκώντας εκ νέου κοινοβουλευτικό έλεγχο και, εσχάτως, με επιστολή μου προς τον Πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής.
Στην επιστολή μου αυτή, την οποία κοινοποίησα και σε συναδέλφους άλλων κομμάτων, επεσήμανα τις δυσάρεστες εξελίξεις και ζητούσα να εξεταστεί «αν η διαμορφωμένη στο θέμα κατάσταση καθιστά απαραίτητη την έναρξη ενός διαλόγου, στον οποίο θα επανεξεταστεί η μορφή, που θα έχει η συμμετοχή των εν ενεργεία στρατιωτικών σε ενώσεις και οι συνάδελφοι βουλευτές να καταθέσουν με ηρεμία απόψεις επί του θέματος, ώστε οι έχοντες τη δυνατότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας, να διαθέτουν τη συνολικότερη δυνατή εικόνα για την ορθή επαναπροσέγγιση του ζητήματος». Το αίτημά μου δεν έγινε δεκτό, καθώς, η αλήθεια είναι, ισορροπούσε στο γράμμα του Κανονισμού της Βουλής.
Με (συγκρατημένη) χαρά διάβασα στις 13/12/2016, τη συνέντευξη του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κ. Π. Καμμένου, στο δικτυακό τόπο, OnAlert. Στις δηλώσεις του ο Υπουργός αναγνώρισε, πως στο θέμα των ενώσεων στρατιωτικών χρειάζονται «ορισμένες διορθώσεις, που πρέπει να γίνουν με νηφαλιότητα και συνεργασία». Οι διορθώσεις αυτές όμως ακόμη δεν έχουν κατατεθεί.
Το παραπάνω σύντομο (και αναγκαστικά προσωπικό) ιστορικό αφορά το γενικό πλαίσιο του ζητήματος. Το δημοσίευμα, όμως, του OnAlert με τίτλο «Αποκαλύπτουμε το μεγάλο κόλπο για τον έλεγχο του χακί συνδικαλισμού» καταθέτει μια σειρά από πολύ συγκεκριμένα στοιχεία και αμείλικτα ερωτήματα, που περιγράφουν ακόμη και μεθοδεύσεις με στόχο τον, κάποιας παράτυπης μορφής, έλεγχο επί του Στρατεύματος.
Οι προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Χώρα είναι σοβαρές και συγκεκριμένες, και δεν επιτρέπουν να έχουμε ούτε ένα στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων, που να απασχολείται με ζητήματα, άσχετα από την αποστολή του.
Η Κυβέρνηση, και συγκεκριμένα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, είχε πολλές ευκαιρίες να διαμορφώσει ένα απλό και λειτουργικό νόμο, κατέληξε όμως να φέρει σοβαρότατη ευθύνη για τις σκιές που έχουν πέσει πάνω στους στρατιωτικούς.
Το ΥΠΕΘΑ οφείλει να κινηθεί άμεσα και υπεύθυνα, ώστε να εξεταστεί το ζήτημα από μηδενική βάση και να υπάρξει ένα διάφανο και αποκομματικοποιημένο πλαίσιο εκπροσώπησης των εν ενεργεία στελεχών.
