Στα 13 της χρόνια, η Ζέινεμπ έχει αναλάβει τη φροντίδα της οικογένειάς της, που ζει σε μια μικρή σκηνή στον καταυλισμό της Ειδομένης, στην ουδέτερη ζώνη Ελλάδας-πΓΔΜ.
Μαζί με τους γονείς της και τα δύο μικρότερα αδέλφια της ξεκίνησαν το ταξίδι από την πόλη Αφρίν της Συρίας προς τη βόρεια Ευρώπη, με πρώτο «σταθμό» την Τουρκία.
Εκεί, έπεσαν στα «δίχτυα» διακινητών που τους έκλεψαν χρήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεχίσουν όλοι μαζί για τον τελικό προορισμό. Η οικογένεια χωρίστηκε στα δύο. Η μητέρα και ο αδελφός της ταξίδεψαν μόνοι προς την Ολλανδία, όπου έφτασαν και βρίσκονται εδώ και περίπου έναν χρόνο. Η Ζέινεμπ έμεινε πίσω για να φροντίζει τον πατέρα και την 7χρονη αδελφή της. Ο πατέρας δούλεψε σκληρά για να συγκεντρώσει χρήματα. Δανείστηκε και από συγγενείς και φίλους. Στα μάτια του ήταν μόνον το όνειρο της οικογένειας, που ξανασμίγει.
Σήμερα, η 13χρονη με το πλατύ χαμόγελο, ζει μέσα στο «δάσος» των σκηνών που απλώνεται στα χωράφια γύρω από τον καταυλισμό και ελπίζει πως σύντομα θα βρεθεί στην αγκαλιά της μητέρας της. «Όταν ήμουν με τη μαμά μου, αυτή έκανε τα πάντα. Όταν όμως έφυγε, έπρεπε εγώ να αναλάβω τη φροντίδα της οικογένειας» λέει και εξηγεί: «Πρέπει να τακτοποιώ τα ρούχα, να καθαρίζω τη σκηνή και να δίνω φαγητό στην αδελφή μου».
