Θα ήταν μια ακόμη πτήση ρουτίνας για τον Σμηναγό Μπρετ ΝτεΒρις: απογείωση από την βάση Selfridge της Αεροπορικής Εθνοφρουράς στο Μίσιγκαν, μετάβαση μαζί με άλλα αεροσκάφη στο πεδίο βολής Grayling για ρίψη εκπαιδευτικών βομβών και βολή κατά επιγείων στόχων με το πυροβόλο των 30 χιλ. και επιστροφή. Όμως στην δεύτερη διέλευση για βολή, όλα άρχισαν να πηγαίνουν στραβά –το πυροβόλο έπαθε εμπλοκή και ταυτόχρονα… έφυγε η καλύπτρα του αεροπλάνου ενώ το Α-10 πετούσε με 375 μίλια την ώρα.
Κολλημένος στο κάθισμα του αεροσκάφους του από την δύναμη του αέρα, ο πιλότος επιχείρησε να κατεβάσει το σύστημα προσγείωσης αλλά μάταια. Τότε αποφάσισε να πάθει βλάβη και… ο ασύρματος. «Εκείνη την στιγμή αναλαμβάνει η εκπαίδευσή σου» λέει ο Σμηναγός. «Η εκπαίδευση είναι αυτή που σώνει εσένα και τον παραστάτη σου» δηλώνει κατηγορηματικά.
Με τόσες αντιξοότητες ο Σμηναγός ΝτεΒρις σκέφτηκε ότι η εγκατάλειψη ίσως να μην ήταν και τόσο ασφαλής επιλογή. Έτσι, ο χειριστής του προβληματικού Α-10 αποφάσισε να το κατεβάσει σε έναν διάδρομο στο Αλπένα, μια πόλη βορειοανατολικά του Μίσιγκαν.
Κάθε άλλο αεροσκάφος που θα επιχειρούσε αναγκαστική με το σύστημα προσγείωσης «πάνω» θα υφίστατο εκτενείς ζημιές, όμως το «Hog» δεν είναι ένα συνηθισμένο αεροπλάνο. Οι προεξέχουσες υποδοχές του κυρίως συστήματος προσγείωσης απορρόφησαν το σοκ και προστάτευσαν το μαχητικό από την τριβή στον διάδρομο με αποτέλεσμα ο Σμηναγός να βγει από το κοκπιτ χωρίς να έχει πάθει το παραμικρό…
Η χειριστική δεινότητα του Σμηναγού και η παροιμιώδης ανθεκτικότητα του Α-10 (το 1991 ένα Warthog επέστρεψε διάτρητο στην βάση του στην Σαουδική Αραβία από πολεμική αποστολή στο βορειοδυτικό Ιράκ, με 450 τρύπες από αντιαεροπορικό πυρ, 45 πλήγματα στον δεξιό κινητήρα και 15 στον αριστερό) θα καταστήσουν δυνατή την επισκευή του αεροπλάνου και την επιστροφή του στις πτήσεις.
Το περιστατικό της 20ης Ιουλίου σηματοδοτεί την πρώτη φορά στην 40χρονη ιστορία του τύπου που χειριστής προσγειώνει Α-10 χωρίς καλύπτρα και χωρίς σύστημα προσγείωσης. Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά.
