ΕΡ: Εάν πράγματι το ένα τρίτο των χρημάτων που βρίσκονται στις κυπριακές τράπεζες ανήκει σε Ρώσους, τότε μήπως κάποιος ήθελε να βλάψει συγκεκριμένα εμάς;
ΑΠ: Μπορεί κανείς να υποθέσει ό,τι θέλει, και ανάλογες περιπτώσεις υπήρξαν ιστορικά. Το 1929-1930 στις ΗΠΑ ο πρόεδρος Ρούζβελτ είχε κάνει το ίδιο πράγμα και τότε επλήγησαν πολύ υψηλές καταθέσεις. Ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να επιλυθούν τα οικονομικά προβλήματα. Είχαν υπερπαραγωγή, δεν μπορούσαν να μεταφέρουν τα εμπορεύματά τους από τη μια στην άλλη άκρη της χώρας και γι’ αυτό άρχισαν να κατασκευάζουν δρόμους. Σε εκείνη την περίπτωση όμως, έκλεβε τον ίδιο του τον λαό. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, αυτό αντίκειται ακόμη και στους θεϊκούς νόμους! Ένας άνθρωπος μάζεψε χρήματα και τα αποταμίευσε. Πώς εσύ μπορείς να έρθεις και να τα πάρεις;
ΕΡ: Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί μετά την Κύπρο;
ΑΠ: Έρχεται η σειρά των ΗΠΑ. Ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους!
ΕΡ: Τι προβλήματα θα αντιμετωπίσει η Κεντρική μας Τράπεζα (ΚΤ) και κατά πόσο είναι στις δυνάμεις της υποψήφιας επικεφαλής της, Ελβίρα Ναμπιούλινα, να τα αντιμετωπίσει;
ΑΠ: Δεν τη γνωρίζω προσωπικά. Αλλά πρόσωπα τα οποία εμπιστεύομαι αναφέρουν ότι εργάστηκε θετικά το διάστημα που ήταν υφυπουργός Οικονομικών και μετέβη στο Λονδίνο, στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης. Είχε μια άξια και συνετή παρουσία. Όλα τα σχόλια για αυτή ήταν θετικά. Είναι ένα άλλο θέμα βέβαια το αν πρέπει σε αυτό τον ιδιόμορφο οργανισμό να τοποθετηθεί ένας οικονομολόγος -έστω και έξυπνος- ο οποίος όμως δεν έχει εργαστεί ποτέ του σε Τράπεζα. Βέβαια, σήμερα η ΚΤ είναι διαφορετική από ότι παλαιότερα, όταν η διαχείριση των πιστώσεων ήταν εντονότατη και υπήρχαν 5.000 παραρτήματα σε όλη τη χώρα και σε όλες τις Δημοκρατίες. Ήταν ένα σύστημα οργάνωσης της υποστήριξης του συνόλου της οικονομίας διαμέσου της χορήγησης πιστώσεων. Συν την παρακολούθηση της ποσότητας των χρημάτων που βρίσκονταν σε κυκλοφορία. Υπήρχε πολύ αυστηρή πειθαρχία, σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Γι’ αυτό, ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια. Όσον αφορά δε, το γεγονός ότι θα διοικήσει την τράπεζα μια γυναίκα… αυτό είναι μια τάση. Στη Λευκορωσία, τη Φιλανδία, τη Νότιο Αφρική, τις Κεντρικές Τράπεζες διοικούν γυναίκες και δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε αυτό.
ΕΡ: Στη βάση της ΚΤ δημιουργείται ένας ευρύς ρυθμιστικός οικονομικός φορέας ο οποίος θα έχει πρωτοφανείς εξουσίες για τα δεδομένα της Ρωσίας. Μας είναι όντως απαραίτητος;
ΑΠ: Δεν είμαι σίγουρος. Στην Αγγλία μου ανέφεραν πως όταν συστήθηκε εκεί ένας ανάλογος οργανισμός, ο οποίος επιβλέπει τις ασφαλιστικές εταιρίες, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά ο έλεγχος των Τραπεζών πήγε προς το χειρότερο. Η δική μας ΚΤ ανταποκρίνεται σήμερα στον έλεγχο των ιδιωτικών Τραπεζών; Όπως μου λένε, πολλές Τράπεζες μεσαίου και μικρού βεληνεκούς ασχολούνται με το να βοηθούν τους πελάτες τους να κρατούν τα χρήματά τους πέρα από τους φορολογικούς και νομισματικούς ελέγχους.
ΕΡ: Στην Κύπρο, για παράδειγμα;
ΑΠ: Ναι, στην Κύπρο τα ρωσικά χρήματα είναι πολλά. Και όπως καταλαβαίνω, πάρα πολλές επενδύσεις στην οικονομία μας προέρχονται συγκεκριμένα από αυτό το νησί υπό τον μανδύα κυπριακών εταιριών. Αλλά αυτά είναι δικά μας χρήματα. Εκείνοι που μετέφεραν τα χρήματά τους εκεί, γνωρίζουν πώς να ασκήσουν επιχειρηματική δραστηριότητα εδώ, στη χώρα μας.
Γενικά, θεωρώ ότι πλέον στο νησί δεν υπάρχει offshore. Μπαίνοντας στην κοινή αγορά, οι offshore κανόνες έπαψαν να ισχύουν. Αλλά χρήματα εκεί υπάρχουν πολλά, τόσο από Ρώσους, όσο και από Άγγλους. Ωστόσο οι Άγγλοι εκεί, είναι κυρίως συνταξιούχοι. Ήσυχο νησί, καλό κλίμα, φτηνή ζωή, θαυμάσιο λευκό κρασί. Ενώ οι δικοί μας, είναι κυρίως δραστήριοι επιχειρηματίες.
ΕΡ: Με ποιό τρόπο μπορεί κανείς να διαφυλάσσει τις αποταμιεύσεις του;
ΑΠ: Υπάρχει μια δυνατότητα. Επενδύστε σε ακίνητα. Η οικογένεια αποτελεί τον πυρήνα σε κάθε φυσιολογική κοινωνία, αν αφήσουμε κατά μέρος τον νέο γαλλικό νόμο για τους γάμους μεταξύ ομοφύλων. Και φυσικά, η οικογένεια πρέπει να διαθέτει κατοικία. Δεν έχει σημασία αν είναι πολυτελής ή απλή. Στην ΕΣΣΔ, σημειωτέον, είχε αναπτυχθεί με επιτυχία η συνεταιρική κατασκευή κατοικίας. Η Stroibank (Στεγαστική Τράπεζα) έδινε δάνεια διάρκειας 15 ετών, ενώ χρειαζόταν να εξοφληθεί αμέσως μόνο το 40%. Στις ΗΠΑ έχει γίνει πλέον παράδοση ένας άνθρωπος που τελειώνει το Πανεπιστήμιο, να αγοράζει με δάνειο ένα διαμέρισμα του ενός κυρίως δωματίου, και μετά να το αλλάζει με ένα δυάρι. Και βγαίνοντας στη σύνταξη, να αποκτά ένα σπίτι.
Πηγή – Η Ρωσία Τώρα
