Η περίπτωση του “κολυμβητή” που με μαϊμού φωτογραφίες θέλησε να πείσει ότι ανέβηκε στο Φαρμακονήσι κρατώντας τη τουρκική σημαία,μπορεί να είναι μια απλή περίπτωση ενός γραφικού εθνικιστή. Ή κάτι περισσότερο. Το σημαντικό είναι να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους προκλήσεις με ψυχραιμία και λογική. Όπως ταιριάζει σ΄ όλους τους γρραφικούς “εθνικιστές”.
Από την άλλη όμως είναι γεγονός ότι η περίοδος που διανύουμε στα ελληνοτουρκικά είναι τουλάχιστον περίεργη για να μην την χαρακτηρίσουμε αμέσως επικίνδυνη. Η Τουρκία βρίσκεται σε κατάσταση πολιτικής αστάθειας οδεύοντας προς νέες εκλογές τη 1η Νοεμβρίου. Αυτό από μόνο του θα ήταν πρόβλημα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Η Τουρκία έχει εμπλακεί σε μία αιματηρή περιπέτεια από την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα βγει. Τα φέρετρα νεκρών στρατιωτών που επιστρέφουν σε χωριά και πόλεις της Τουρκίας πολλαπλασιάζονται προκαλώντας την οργή των πολιτών. Προχθές μόλις στην Προύσα ο …πολύς Μεχμέτ Μουεζζίνογλου,υπουργός Υγείας έγινε δέκτης έντονων διαμαρτυριών κατά τη διάρκεια της κηδείας 9 στρατιωτών που σκοτώθηκαν από επίθεση του PKK.
“Κύριε υπουργέ, αν είχαμε εκλέξει τον πρόεδρο όλα αυτά δεν θα γινόταν, έτσι δεν είναι ; Αυτό εσείς το είπατε. Μα πόσο αίμα θα χυθεί μέχρι να εκλεγεί πρόεδρος”,του φώναξαν.
Η Άγκυρα αρνείται -χρόνια τώρα- να καταλάβει ότι βρίσκεται πλέον κοντά στο να ζήσει το δικό της Βιετνάμ.
Αν και ποτέ δεν είμασταν ένθερμοι υποστηρικτές του δόγματος που θέλει την Τουρκία να εξάγει τις κρίσεις της στο Αιγαίο, είναι γεγονός πως αυτή τη περίοδο το σενάριο αυτό μοιάζει να είναι πιθανό. Ο Ερντογάν ψάχνει απεγνωσμένα μια νίκη που για να αποφύγει να πιει δεύτερο πικρό ποτήρι ήττας στις εκλογές . Δεν έχει συνηθίσει να χάνει και το κόμμα του ,το οποίο εμπιστεύθηκε στον Νταβούτογλου, ακόμη δεν έχει συνέλθει από την “συρρίκνωση” των ποσοστών του. Δεν μπορεί να αντέξει και δεύτερη ήττα μέσα σε λίγους μήνες ο σουλτάνος Ερντογάν.
Η απόφασή του να φορέσει τον μανδύα του “φιλοδυτικού” που πολεμά πλάϊ στις ΗΠΑ και εναντίον των παρανοϊκών τζιχαντιστών,είναι απλά το καμουφλάζ που χρησιμοποιει για να συντρίψει τους Κούρδους. Δεν έχει καταφέρει το παραμικρό. Και τα φέρετρα με την τουρκική σημαία όλο και πληθαίνουν.
Ας είμαστε λοιπόν υποψιασμένοι. Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας ας αφήσουν εκτός των παιχνιδιών τους -επιπέδου παιδικής χαράς- τα θέματα της Εθνικής Άμυνας και ασφάλειας . Ας έχουν συνεργασία και συνεννόηση μέχρι αλλά και μετά από τις εκλογές. Απ΄ αυτή την άποψη η επιλογή του Επίτιμου Α/ΓΕΕΘΑ Παναγιώτη Χηνοφώτη στη θέση του υπηρεσιακού ΥΕΘΑ ,όπως λένε οι πληροφορίες, είναι μια θετική εξέλιξη. Ο ναύαρχος ξέρει το “παιχνίδι”,έχει εξαιρετικές επαφές και σχέσεις με το NATO και πάνω απ΄ όλα είναι ψύχραιμος και σώφρων.
Ας ελπίσουμε ότι όλα αυτά θα παραμείνουν υποθέσεις εργασίας.
