Μ΄ ένα sms αποχαιρέτησε τη σύζυγο και το παιδι του ο υπαξιωματικός που αυτοκτόνησε στο σπίτι του τα ξημερώματα της Δευτέρας. Δεν έχει σημασία τι έγραψε στην οικογένειά του που ήταν εκτός Αθηνών . Δυο λέξεις ήταν μόνο και δεν χρειάζεται να δημοσιοποιηθούν.
Τι οδήγησε και αυτόν τον άνθρωπο στην απόφαση να βάλει τέλος στη ζωή του, μόλις στα 44 χρόνια του; Πολλά μπορεί να υποθέσει οποιοσδήποτε και ίσως πολλά να ακουστούν και να γραφούν.
Το μήνυμα συναδέλφου του που είχε υπηρετήσει μαζί του στo Κόσοβο νομίζουμε ότι τα λέει όλα! Διαβάστε τι έγραψε:
“Είχα την τιμή να τον έχω φίλο.Να έχουμε υπηρετήσει 1η-2η αποστολή στο Κόσοβο. Ένα παιδί παλικάρι. Ένα παιδί χαμογελαστό γεμάτο χιούμορ.Είχε υπηρετήσει και αυτός Ειδικές Δυνάμεις και ήταν αλεξιπτωτιστής.Μην γυρίσει να πει κανείς ότι ήταν άνθρωπος με ψυχολογικά προβλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε αυτό.Δεν είναι όλα άσπρα ή μαύρα. Ίσως πρέπει επιτέλους κάποιοι να δώσουν βάση στο θέμα του προσωπικού και στον παράγοντα άνθρωπο, να ενεργοποιήσουν μηχανισμούς πρόληψης και αντιμετώπισης με βασική αρχή την δικαιοσύνη προς όλα και σε όλους.Ο Στρατός δεν είναι οικόπεδό μας,είναι μια κληρονομιά την οποία έχουμε την τιμή απλά να είμαστε περαστικοί και δεν μας ανήκει τίποτα.Οφείλουμε να σεβόμαστε,να προσέχουμε και να πράττουμε με γνώμονα τους Νόμους και το κοινό καλό της οικογένειας του Στρατού.Ο Θεός να τον αναπαύσει.Συλλυπητήρια στην οικογένειά του”.
Ένας ακόμη άνθρωπος που υπηρετούσε στις Ένοπλες Δυνάμεις αυτοκτόνησε λοιπόν. Ο τέταρτος μέσα σε λίγες μέρες!
Προφανώς στο ΥΠΕΘΑ και στα Γενικά Επιτελεία ανησυχούν αλλά μοιάζουν ανήμποροι να αντιδράσουν. Το φαινόμενο δεν εξηγείται με όσα έγιναν χθες ή μερικούς μήνες πριν . Η “έκρηξη” των περιστατικών αυτοκτονίας στο στράτευμα θα πρέπει να ερευνηθεί πιο μακριά στο παρελθόν και πάντως σίγουρα σε “βάθος πενταετίας”. Όσα και τα χρόνια της κρίσης.
Σ΄ όλη την ελληνική κοινωνία παρατηρήθηκαν τέτοια τραγικά περιστατικά. Όμως όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι αριθμοί στις ΕΔ είναι ανάλογοι μ΄ αυτούς της υπόλοιπης κοινωνίας ,είναι γεγονός ότι τόσες αυτοκτονίες στελεχών δεν θυμόμαστε να είχαμε ποτέ.
Κανείς δεν είναι Θεός για να γνωρίζει τι σκεφτόταν κάθε ένας από τους στρατιωτικούς που αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του. Αλλά κοινή υποψία όλων είναι οι επιπτώσεις της κρίσης έχουν συμβάλλει στην αύξηση των αυτοκτονιών.
Το έχουμε γράψει αρκετές φορές. Το προσωπικό των ΕΔ είναι ταλαιπωρημένο ,σχεδόν εξουθενωμένο από τα συνεχή , άδικα και αναποτελεσματικά μέτρα της δήθεν “εξυγίανσης”. Οι στρατιωτικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι και με την προσπάθεια κοινωνικής απαξίωσής τους. Προσπάθεια που δεν σταμάτησε από καμία κυβέρνηση αυτά τα χρόνια της κρίσης. Ακόμη και σήμερα. Από τη μία ο Καμμένος να τους αποθεώνει και από την άλλη το υπουργείο Οικονομικών να σπεύδει με τροπολογίες να τους παρουσιάζει ως “προνομιούχους πρόωρα συνταξιούχους”.
Όσες συσκέψεις κι αν κάνουν ο ΥΦΕΘΑ και ο Α/ΓΕΣ , όσες διαταγές κι αν εκδοθούν, το τίμημα που έχουν πληρώσει οι ΕΔ είναι ήδη πάρα πολύ βαρύ. Να ευχηθούμε να μην έχουμε ακόμη χειρότερα.
Όσο για τα “μέτρα αφοπλισμού των αυτοκτονιών”; Πρώτα απ΄ όλα ας μελετήσουμε σοβαρά και ας λάβουμε ακόμη σοβαρότερα υπόψη μας ποια είναι τα θέματα που “δηλητηριάζουν” τις ζωές των στρατιωτικών μας. Τι είναι αυτό που τους έχει φέρει στη πρώτη θέση των διαζυγίων. Τι είναι αυτό που οδηγεί οικογενειάρχες να αποχαιρετούν πρόωρα τις οικογένειές τους. Μια σοβαρή μελέτη είναι απαραίτητο να γίνει.
Το γράφημα είναι από μια τέτοια μελέτη που έγινε στον αμερικανικό στρατό, όπου δεν κάνουν απλώς “συσκέψεις” .
