Το NATO στρέφεται πλέον σχεδόν αποκλειστικά κατά της Ρωσίας, την οποία έχει χαρακτηρίσει ως τη σοβαρότερη απειλή. Κι αυτό είναι βέβαιο ότι θα φέρει σε δύσκολη θέση την Ελλάδα, που πάντα προσπαθεί να διατηρήσει “ισορροπίες” μεταξύ Δύσης και Μόσχας.
Η Συμμαχία ανακοίνωσε την λειτουργία έξι νέων κέντρων διοίκησης και ελέγχου στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Κάποια απ΄αυτά βρίσκονται δίπλα μας,στη Βουλγαρία και στην Ρουμανία. Τα υπόλοιπα βρίσκονται στην Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία και την Πολωνία .
Επισήμως όλα αυτά τα κέντρα ελέγχου και διοίκησης θα έχουν αποστολή να συντονίσουν τις ασκήσεις και την λειτουργία των νέων δυνάμεων ταχείας ανάπτυξης του NATO. Οι οποίες βεβαίως έχουν ως “στόχο” τη Ρωσία.
Το ΝΑΤΟ ισχυρίζεται ότι όλα αυτά έχουν ως στόχο να καθησυχάσουν τα μέλη του σχετικά με την “ρωσική απειλή”. Γι΄ αυτό και το NATO κάνει λόγο για ενίσχυση της άμυνάς του.
Φυσικά η Ρωσία δεν το αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο. Θεωρεί επιθετικές τις κινήσεις του NATO πιστεύοντας ότι επιχειρεί να την “περικυκλώσει” στρατιωτικά.
Η Ελλάδα ,μέλος του NATO, επιχείρησε μετά από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου να κάνει “μεγάλο άνοιγμα” προς τη Μόσχα. Τα ταξίδια υπουργών της κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν πολλά. Ο τότε ΑΝΥΕΘΑ Κώστας Ήσυχος είχε παίξει μεγάλο ρόλο σ΄ αυτές τις επαφές και είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει σημαντική βοήθεια για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, παίρνοντας τα αρχεία του Κόκκινου Στρατού που είχαν αναφορές στην κατοχή στην Ελλάδα και στις θηριωδίες των ναζί.
Όλα αυτά φαίνεται ότι είναι πλέον παρελθόν. Η υπογραφή του τρίτου μνημονίου όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, προφανώς θέτει …περιορισμούς και σε κινήσεις που οι δανειστές θα θεωρήσουν…εχθρικές. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η Ελλάδα έχει εμπορικούς δεσμούς με τη Ρωσία τους οποίους δεν μπορεί να αγνοήσει. Οι κυρώσεις της Δύσης κατά της Μόσχας και τα ρωσικά “αντίποινα” έχουν βλάψει την Ελλάδα. Η οποία επιπλέον έχει στο οπλοστάσιό της οπλικά συστήματα ρωσικής προέλευσης. Η λειτουργία των οποίων είναι εξαιρετικά κρίσιμη και σημαντική για τις ελληνικές ΕΔ.
Γι΄αυτό και η θέση της Ελλάδας είναι εξαιρετικά δύσκολη. Από την μία η “πίστη” στην Συμμαχία και από την άλλη η λογική που λέει ότι δεν μπορούν οι ελληνορωσικές σχέσεις να “θυσιαστούν” στον βωμό των συμφερόντων των ισχυρών της Δύσης. Πως θα τα καταφέρει η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι ένα ερώτημα.
