Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου μπορεί να αρνηθεί όσο θέλει, αλλά φαίνεται ότι η συμφωνία έκλεισε: το F-35 θα είναι πιθανότατα στα χέρια πιλότων από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τα επόμενα χρόνια.
Αν και η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται να ενισχύσει το Αμπού Ντάμπι με πανίχυρο στρατιωτικό εξοπλισμό, οι αρμόδιοι δεσμεύτηκαν να διατηρήσουν το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ (QME) στη Μέση Ανατολή πριν πουλήσουν οποιοδήποτε προηγμένο οπλισμό σε περιφερειακά κράτη.
Το Ισραήλ έχει εξασφαλίσει μια σειρά από συμβατικά δικαιώματα από την Lockheed-Martin που της δίνουν το δικαίωμα να κάνει παραλλαγές και βελτιστοποιήσεις στα F-35, ώστε να προσαρμοστούν στις συνθήκες μαχών της Μέσης Ανατολής.
Ως αποτέλεσμα των μετατροπών αυτών, τα συγκεκριμένα F-35 με την επωνυμία Adir, ενδέχεται να είναι οι ικανότερες παραλλαγές στον κόσμο.
Δυνατότητες εγχώριας επισκευής και συντήρησης
Το πρόγραμμα των F-35 ανήκει αυστηρά στην εταιρία Lockheed. Συνεπώς, φυσικές, ή υλικές αλλαγές, όπως επίσης και τροποποιήσεις στα συστήματα δεδομένων απαγορεύονται αυστηρά.
Οποιαδήποτε συντήρηση των F-35 εκτός της συντήρησης ρουτίνας, πρέπει να γίνεται σε εξειδικευμένες εγκαταστάσεις της Lockheed, ώστε να προστατευτούν τα μυστικά κατασκευής του αεροσκάφους.
Όχι όμως για το Ισραήλ.
Η αεροπορική βάση Nevatim του Ισραήλ φιλοξενεί εγκαταστάσεις συντήρησης F-35 που διαθέτουν τα απαραίτητα εργαλεία επισκευής και το κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό για τη διεξαγωγή όχι μόνο συντήρησης ρουτίνας, αλλά και επισκευών πέραν αυτών.
Οι υπόλοιπες χώρες εταίροι του προγράμματος F-35 υποχρεούνται από τη σύμβαση της εταιρίας να κάνουν οποιαδήποτε σημαντική συντήρηση του αεροσκάφους σε εγκαταστάσεις της Lockheed. Αυτό φυσικά δεν είναι μόνο επικερδές για την εταιρία, εξασφαλίζει επίσης ότι οι τεχνικές λεπτομέρειες των F-35 παραμένουν μυστικές.
Το Ισραήλ είναι μια μοναδική περίπτωση, διότι οι απαιτητικές γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή απαιτούν την ταχεία ικανότητα εγχώριας κατασκευής.
Σε περίπτωση περιφερειακής σύγκρουσης, το Ισραήλ θα χρειαζόταν τη δυνατότητα γρήγορων και επί τόπου εγκαταστάσεων κατασκευής ώστε να διατηρεί τα F-35 πάντα ετοιμοπόλεμα.
Ισραηλινά συστήματα C4
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του F-35 είναι η ικανότητά του να συλλέγει σε πραγματικό χρόνο πληροφορίες από το πεδίο της μάχης, ώστε στη συνέχεια να τις χρησιμοποιεί προς νεότερη ενημέρωση του πεδίου όπου διεξάγονται πολεμικές επιχειρήσεις.
Αυτή η τεχνολογία είναι γνωστή ως δυνατότητα command, control, communications, and computing (C4) architecture, και είναι η τελευταία υπερσύγχρονη τεχνολογία.
Στο Ισραήλ, έχει επιτραπεί να δημιουργήσει τη δική της εφαρμογή που θα χρησιμοποιεί τις συγκεντρωμένες πληροφορίες από τα F-35 στέλνοντάς τες στο δικό τους δίκτυο συλλογής πληροφοριών. Τα Ισραηλινά F-15 και F-16 λειτουργούν επίσης με την ισραηλινή δυνατότητα C4.
Ηλεκτρονικός πόλεμος
Όλα τα F-35 είναι εξοπλισμένα με τα συστήματα BAE Systems’ AN/ASQ-239 EW suite, τα οποία προσφέρουν στους πιλότους αρκετές επιπλέον επιθετικές και αμυντικές επιλογές για την αντιμετώπιση διαφόρων απειλών.
Πιο συγκεκριμένα, το συστήματα BAE Systems’ AN/ASQ-239 EW suite, είναι σχεδιασμένο ώστε να βελτιστοποιεί την «επίγνωση της κατάστασης» (situational awareness), με σκοπό να βοηθάει τους πιλότους να εντοπίζουν, να παρακολουθούν, να αναλύουν, και τέλος, να απαντάνε σε απειλές με σαφώς καλύτερο τρόπο.
Επιπλέον, το συγκεκριμένο σύστημα έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει τα ραντάρ του εχθρού, έτσι ώστε να εξουδετερώνει τα αντίπαλα αεροσκάφη και τη δυνατότητα πυρός τους.
Η εταιρία Lockheed επέτρεψε στο Ισραήλ να τροποποιήσει το τυπικό σύστημα BAE EW suit με ένα παρόμοιο σύστημα Ισραηλινής κατασκευής, πιθανώς με ένα είδος προσαρτημένου λοβού (attachable pod) το οποίο μπορεί να προσαρμοστεί στις συνθήκες της Μέσης Ανατολής.
Υποστήριξη Ισραηλινών Όπλων
Ένα από τα συστήματα όπλων που χρησιμοποιεί το Ισραήλ στην πλατφόρμα των F-35 είναι τα «Spice family of guidance kits».
Το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα είναι ουσιαστικά ένα κιτ καθοδήγησης που μπορεί να εξοπλιστεί σε μια ποικιλία πυρομαχικών, ώστε να βελτιώσει την ακρίβεια τους μέσω ηλεκτρο-οπτικών GPS, ή μέσω ενός συστήματος «man-in-the-loop» το οποίο επιτρέπει στον χειριστή του αεροσκάφους να κατευθύνει με πολύ υψηλή ακρίβεια τις βόμβες στο στόχο τους.
Πηγή: The National Interest
