Το ρωσικό μαχητικό MiG-35 είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση, καθώς χαρακτηρίζεται ως μαχητικό «4++» γενιάς ενώ αρκετοί θεωρούσαν ότι «ξεπερνούσε τα αντίπαλα μαχητικά αεροσκάφη αντίστοιχης γενιάς», κάτι όμως που η πορεία της παραγωγής και της ανάπτυξης του δεν το έχει επιβεβαιώσει, ειδικά αν ληφθεί υπόψη και η αποτυχία εξαγωγής του.
Αυτή τη στιγμή μόνο η Πολεμική Αεροπορία της Ρωσίας διαθέτει στο «οπλοστάσιο» της το μαχητικό MiG-35 ενώ οι προσπάθειες της εταιρείας να προχωρήσει σε συμφωνία με άλλες χώρες, όπως με την Αίγυπτο, το Περού και την Ινδία, έπεσαν «στο κενό» και είναι πολύ πιθανό πως η κατασκευή και η σειριακή παραγωγή των stealth μαχητικών αεροσκαφών Su-57 θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.
Η «σανίδα σωτηρίας» και τα χαρακτηριστικά του
Αυτή τη στιγμή το MiG-35 είναι ένας εκ των υποψηφίων στο νέο διαγωνισμό MMRCA 2.0 για την προμήθεια περίπου 114 μαχητικών αεροσκαφών για την Πολεμική Αεροπορία της Ινδίας, κάτι που αποτελεί την «σανίδα σωτηρίας» για το ρωσικό μαχητικό αν καταφέρει να «κλείσει το συμβόλαιο».
Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά του, ώστε να το ξεχωρίσουν οι Ινδοί;
Αυτό που υπογραμμίζουν οι πιλότοι – δοκιμαστές είναι η μεγαλύτερη δύναμη πυρός του MiG-35, το οποίο διαθέτει εννέα «hardpoints» δηλαδή θέσεις εκτόξευσης πυραύλων, ενώ την ίδια στιγμή το μαχητικό αεροσκάφος είναι συμβατό με ένα πλήρες φάσμα κατευθυνόμενων βομβών, αλλά και με άλλων προηγμένων οπλικών και πυραυλικών συστημάτων.
Ωστόσο, αυτές οι αναβαθμίσεις στην δύναμη πυρός θα «κοστίσουν» στην δυνατότητα ευελιξίας του μαχητικού, ειδικά σε εμπλοκές και αερομαχίες κοντινών αποστάσεων, κάτι όμως για το οποίο έχουν προετοιμαστεί οι Ρώσοι, έχοντας την ικανότητα να διαμορφώσουν το ωφέλιμο φορτίο του MiG-35 με το κατάλληλο τρόπο, ανάλογα την φύση και το είδος της αποστολής που αναμένεται να εκτελέσει.
Ο χαρακτηρισμός «4 ++» γενιάς φαίνεται πως χρησιμοποιείται από την κατασκευάστρια εταιρεία για να παρουσιάσει το MiG-35 ως μια «τεχνική και τεχνολογική υπέρβαση» σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, το μαχητικό αεροσκάφος MiG-29.
Τα «ψεγάδια»
Ωστόσο αυτή η προσπάθεια και η επιμονή των Ρώσων φαίνεται πως έχει αρκετά «ψεγάδια», αφού πολλές από τις αναβαθμίσεις και βελτιώσεις στα συστήματα των MiG-29 ανά τα χρόνια, εντοπίζονται και στο MiG-35, ειδικά στα κατασκευαστικά στοιχεία και στο σύστημα προσγείωσης του μαχητικού αεροσκάφους.
Δεδομένων των σημαντικών βελτιώσεων που κληρονόμησε από τις προηγούμενες παραλλαγές των MiG-29, είναι δύσκολο να ειπωθεί ότι το MiG-35 φέρνει την «επανάσταση» στις ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις, χωρίς αυτό να αναιρεί το γεγονός ότι αποτελεί το πιο ικανό και ισχυρό επιχειρησιακό μαχητικό αεροσκάφος.
Είναι πλέον σαφές δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα, ότι το MiG-35 είναι ικανό να θεωρηθεί ως η «νέμεσις» των stealth μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων πέμπτης γενιάς F-35 και F-22, κάτι το οποίο θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, αλλά και από το αντίστοιχο ρωσικό stealth μαχητικό αεροσκάφος Su-57 και την πορεία της σειριακής παραγωγής του.
Η «απειλή» του Su-57
Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η κατασκευάστρια εταιρεία United Air Corporation ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σκοπεύει φέτος να αυξήσει τον αριθμό κατασκευής των stealth μαχητικών αεροσκαφών, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στη σύμβαση που έχει υπογράψει με το Κρεμλίνο.
Η σύμβαση αυτή προβλέπει την παράδοση περίπου 94 αεροσκάφη και ελικόπτερα μέχρι το 2025, εκ των οποίων 22 από αυτά θα είναι τα stealth μαχητικά αεροσκάφη Su-57, που θα ενταχθούν στις ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις μέχρι το 2024, ενώ ο στόχος είναι ο αριθμός αυτός να φτάσει τα 76 αεροσκάφη συνολικά μέχρι το 2028.
Βάσει των δεδομένων αυτών, μπορεί να ειπωθεί ότι τόσο η Μόσχα και τρίτες χώρες θα σκεφτούν να επενδύσουν στην έκδοση εξαγωγών του stealth μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, παρά να πάρουν ένα «ρίσκο» επενδύοντας στο MiG-35, το οποίο ενδεχομένως να μην αποκλίνει πολύ στο κόστος αγοράς, ενώ δεν έχει αποδείξει «την αξία» του σε επιχειρήσεις όπως άλλα μαχητικά τέταρτης γενιάς.
