Οι Belharra προχωρούν αλλά δεν αρκούν – Η Τουρκία θα διαθέτει 20 φρεγάτες τα επόμενα χρόνια

Του Κώστα Σαρικά

Οι νέες εικόνες που έδωσε, χθες Τετάρτη, στη δημοσιότητα η κατασκευάστρια εταιρεία των γαλλικών φρεγατών Belharra που δείχνουν τα πρώτα blocks της 2ης ελληνικής FDI «ΝΕΑΡΧΟΣ» να έχουν μεταφερθεί στην Dry Dock δεξαμενή των ναυπηγείων στη Lorient προκάλεσαν ικανοποίηση στο Ναυτικό Επιτελείο.

Το πρόγραμμα ναυπήγησης των τριών ελληνικών φρεγατών, σύμφωνα και με όσα μεταφέρει το Κλιμάκιο του Πολεμικού Ναυτικού που έχει «ρίξει άγκυρα» στα γαλλικά ναυπηγεία και παρακολουθεί βήμα-βήμα τις εργασίες, «τρέχει πάση δυνάμει», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Όπως αποκάλυψε ήδη από την περασμένη εβδομάδα το Onalert.gr, το 2024 αναμένεται να αποτελέσει χρονιά ορόσημο για το πρόγραμμα, καθώς οι Γάλλοι θα εργάζονται fullforce και για τις τρεις ελληνικές Belharra, με τα δύο μάλιστα να βρίσκονται στη θάλασσα. Ταυτόχρονα θα βρίσκονται σε εξέλιξη:

–Oι δοκιμές στη θάλασσα (Sea Trials) για την πρώτη FDI F-601 «ΚΙΜΩΝ», η οποία θα πραγματοποιήσει μάλιστα και βολή αντιαεροπορικού πυραύλου Aster-30.

-Η καθέλκυση στη θάλασσα της δεύτερης FDI F-602 «ΝΕΑΡΧΟΣ».

-Η ολοκλήρωση της συναρμολόγησης στην Dry Dock δεξαμενή των blocks της τρίτης «Belharra» FDI F-603 «ΦΟΡΜΙΩΝ».

Εάν δεν είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος εντός του 2024 θα μπορούσαν να είχαν αρχίσει και οι εργασίες εκσυγχρονισμού των τεσσάρων φρεγατών ΜΕΚΟ κλάσης «ΥΔΡΑ». Όμως, το Πολεμικό Ναυτικό ακόμα περιμένει την υπογραφή της σύμβασης, με τις τελευταίες πληροφορίες πάντως να αναφέρουν ότι καταβάλλεται προσπάθεια να ξεπεραστούν και οι τελευταίες δυσκολίες νομικής φύσεως.

«Δεν υπάρχει φως στον ορίζοντα» για κορβέτες και LCS

Το γεγονός πάντως ότι το πρόγραμμα των καινούργιων κορβετών φαίνεται να εγκαταλείπεται οριστικά ήδη έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στα Στελέχη του Στόλου. Καθώς δεν υπάρχει «φως στον ορίζοντα», όπως τονίζεται, για καμία εναλλακτική πρόταση, ενώ ως προβληματική χαρακτηρίζεται η λύση των Αμερικανικών LCS, για τις οποίες το Ναυτικό Επιτελείο δεν γνωρίζει καν σε ποια κατάσταση θα μπορούσαν να παραχωρηθούν στον Στόλο και με ποιο τίμημα. Σε καμία περίπτωση δεν διαθέτουν τα χαρακτηριστικά ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ ερώτημα αποτελεί και το κόστος επισκευής και εξοπλισμού τους πέρα από το κόστος απόκτησης. Το αίτημα για καινούργια πλοία παραμένει στην κορυφή των προτεραιοτήτων, τα οποία φυσικά δεν μπορούν να τα υποκαταστήσουν άλλα οπλικά συστήματα όπως τα drones.

Νέες φρεγάτες για την Τουρκία

H γειτονική Τουρκία αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μπορεί να διαθέτει ένα από τους πλέον πολυάριθμους στόλους οπλισμένων drones παγκοσμίως – την ώρα που οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν μόνο ελάχιστα και αυτά επιτήρησης – και να συνεχίζει τις δοκιμές ακόμη πιο εξελιγμένων UAV, όμως δεν σταματά να ενισχύει το ναυτικό της. Και μάλιστα προχωρά σε εγχώριες ναυπηγήσεις μεγάλων Μονάδων Επιφανείας, ενώ πλέον έπειτα από την κατασκευή του ελικοπτεροφόρου TCG Anadolu, δεν κρύβει τα σχέδια της ακόμα και για ναυπήγηση αεροπλανοφόρου στο προσεχές μέλλον. Παρά το κλίμα ηρεμίας των τελευταίων δέκα μηνών στο Αιγαίο, Τούρκοι αξιωματούχοι δεν ξεχνούν τη «Γαλάζια Πατρίδα», ενώ επενδύουν συνεχώς στο Ναυτικό και μάλιστα σε δικά τους ναυπηγεία.

Η απόφαση ναυπήγησης τεσσάρων καινούργιων φρεγατών κλάσης «Istiff» είναι ενδεικτική. Τα πλοία θα έρθουν να προστεθούν στις οκτώ φρεγάτες κλάσης «Instabul», αλλά και στις τέσσερις εκσυγχρονισμένες  ΜΕΚΟ 200 – μεταγενέστερες των Ελληνικών ΜΕΚΟ αλλά ήδη εκσυγχρονισμένες – ενώ υπάρχουν ακόμη τέσσερις εκσυγχρονισμένες Perry, πέρα των υπολοίπων που θα αποσυρθούν. Στις μεγάλες Μονάδες επιφανείας μπορούν να προστεθούν και οι τέσσερις κορβέτες τουρκικής ναυπήγησης κλάσης «Ηeybeliada». Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι ένα δεν ληφθούν άμεσα αποφάσεις δεν θα τίθεται τα επόμενα χρόνια ζήτημα ναυτικής υπεροχής αλλά ούτε καν ισορροπίας.