Κηδεύτηκε την Κυριακή στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στη Λευκωσία, ο μέχρι πρότινος αγνοούμενος καταδρομέας Χριστάκης Αλεξάνδρου (Αλεξανδρίδη), ο οποίος έπεσε την 22α Ιουλίου του 1974 την περιοχή του Τέμπλους.
Η κηδεία τελέστηκε στην παρουσία του Υπουργού Άμυνας της Κύπρου, Βασίλη Πάλμα, ο οποίος εκφώνησε τον επικήδειο λόγο εξαίροντας τη θυσία του.
Τα οστά του Χριστάκη Αλεξάνδρου εντοπίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων.
Ο Αλεξάνδρου, όπως είπε ο Κύπριος Υπουργός Άμυνας, στην εκτενή αναφορά στην ανδραγαθία και θυσία του, το 1974, υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στην 33η Μοίρα Καταδρομών, η οποία είχε ως έδρα το Πέλλα – Πάις και ήταν μεταξύ των καταδρομέων που κατέκτησαν τις κορυφές του Πενταδακτύλου και περικυκλώθηκαν από τουρκικά στρατεύματα, δίνοντας μάχες σώμα με σώμα.
Ο Υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι σύμφωνα με μαρτυρίες συμπολεμιστών του, ο Χριστάκης, αν και τραυματισμένος σοβαρά, πολέμησε γενναία μέχρι την τελευταία στιγμή, προσφέροντας κάλυψη στους ίδιους για να απομακρυνθούν και να σωθούν και λίγο πριν πέσει νεκρός από πυρά Τούρκων που προσέγγισαν τη θέση όπου βρισκόταν αναφώνησε «Ζήτω η Ελλάδα».
Η 33η Μοίρα Καταδρομών και ο θάνατος του Χριστάκη
Ανήμερα της τουρκικής εισβολής του 1974, οι Μοίρες Καταδρομών της Εθνοφρουράς έλαβαν διαταγή να εφαρμόσουν το Σχέδιο «Λαβίδα». Σύμφωνα με αυτό, προβλεπόταν η κατάληψη υψωμάτων της οροσειράς του Πενταδακτύλου, που περιέβαλλαν τη διάβαση της Αγύρτας. Σκοπός ήταν η εξάλειψη των τουρκικών φυλακίων και η αποσόβηση της σύζευξης του προγεφυρώματος των αποβατικών δυνάμεων με τον τουρκοκυπριακό θύλακα του Κιόνελι.
Η 33η Μοίρα το απόγευμα προωθήθηκε στους χώρους διασποράς, που αποτελούσαν το σημείο εκκίνησης της νυκτερινής ενέργειας με στόχο το ύψωμα «Πετρομούθκια».
Στις 11 το βράδυ άρχισε η επιχείρηση. Μαζί με τον 1ο Λόχο, αφού έδωσε το σύνθημα της επίθεσης, βάδισε μπροστάρης ο θρυλικός Σερραίος διοικητής της Μοίρας Ταγματάρχης Γεώργιος Κατσάνης. Μετά από τρεις ώρες σφοδρών μαχών, στις 2 τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου, η πράσινη φωτοβολίδα που φώτισε τον ουρανό σηματοδότησε την επιτυχή ολοκλήρωση της αποστολής, με την κατάκτηση των υψωμάτων «Πετρομούθκια» και «Πύργος Παυλίδη». Επόμενος στόχος ο Άγιος Ιλαρίωνας, ο οποίος μέχρι τις πρωινές ώρες τέθηκε υπό την κατοχή των θαρραλέων μαχητών της Μοίρας.
Παρά το γεγονός ότι πριν το πρώτο φως αναμενόταν η αντικατάσταση των Καταδρομέων με Μονάδες Πεζικού, όπως προέβλεπαν τα Σχέδια, αυτό δεν έγινε ποτέ. Τις πρωινές ώρες ακολούθησε κόλαση πυρός, με τους εισβολείς, οι οποίοι είχαν ενισχυθεί με ειδικές δυνάμεις, να επιτίθενται με σφοδρότητα εναντίον τους.
Η σταδιακή εξάντληση των πολεμοφοδίων, σε συνδυασμό με την ενίσχυση των τουρκικών δυνάμεων και την υποστήριξή τους από την πολεμική αεροπορία και το ναυτικό, είχε ως αποτέλεσμα την διαταγή για απαγκίστρωση και επιστροφή στους χώρους διασποράς.
Μέσα σε κόλαση πυρός και πολλές απώλειες, και παρά τη θλίψη για τον τραγικό χαμό του διοικητή τους και την απογοήτευση για την εξέλιξη των γεγονότων, οι πρασινοσκούφηδες της 33ης Μοίρας εγκατέλειψαν τις κατακτημένες με κόπο και αίμα κορυφές του Πενταδακτύλου. Ουδέποτε όμως εγκατέλειψαν την προσπάθεια υπεράσπισης της πατρίδας μας.
Το πρωί της 22ας Ιουλίου, διλοχία της Μοίρας, με επικεφαλής τον Υποδιοικητή της, έλαβε διαταγή να ενισχύσει τις δυνάμεις που ενεργούσαν στο προγεφύρωμα στην περιοχή του Πικρού Νερού και του Αγίου Γεωργίου Κερύνειας. Εκεί, τμήματα της Εθνικής Φρουράς αμύνονταν με μεγάλη δυσκολία, αφού έως τότε τα τουρκικά στρατεύματα είχαν ενισχύσει τις δυνάμεις απόβασης με μεγάλο αριθμό στρατιωτών, αρμάτων μάχης και λοιπό πολεμικό υλικό.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια της μέρας διεξήχθησαν σφοδρές, αλλά άνισες μάχες, ένεκα της υπεροπλίας των τουρκικών στρατευμάτων.
Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες ο κλοιός στένευε. Οι ένδοξοι λοκατζήδες διεξήγαγαν ένα θρυλικό αγώνα, ενώ βάλλονταν πανταχόθεν. Τα τουρκικά στρατεύματα τους είχαν σχεδόν περικυκλώσει, αλλά παρέμειναν εκεί να αγωνίζονται επιδεικνύοντας απαράμιλλη ανδρεία και ευψυχία. Στο τέλος υποχρεώθηκαν να απαγκιστρωθούν με διαταγή για να ανασυγκροτηθούν στο Πέλλα – Πάις.
Το τμήμα, στο οποίο βρισκόταν ο αείμνηστος Χριστάκης Αλεξάνδρου, κινήθηκε προς την περιοχή του Τέμπλους. Βορείως του χωριού συναντήθηκε και περικυκλώθηκε από τουρκικά στρατεύματα. Διεξήχθησαν εκ νέου μάχες σώμα με σώμα. Σύμφωνα με μαρτυρίες συμπολεμιστών του, ο Χριστάκης, αν και τραυματισμένος σοβαρά, πολέμησε γενναία μέχρι την τελευταία στιγμή, προσφέροντας κάλυψη στους ίδιους για να απομακρυνθούν και να σωθούν.
Με πληροφροίες από: sigmalive.com / Φωτογραφίες Υπουργείο Άμυνας Κύπρου
