Tο νησί της Χίου, απολάμβανε σημαντικά προνόμια από τους Οθωμανούς για τους οποίους η μαστίχα ήταν πολύ σημαντικό προϊόν. Η έναρξη της ελληνικής Επανάστασης του 1821 και η επιτυχής επανάσταση στη Σάμο σηματοδότησε μια εποχή ελπίδας, ότι πλησίασε η ώρα της απελευθέρωσης από τον οθωμανικό ζυγό.
Η αιφνιδιαστική απόβαση Σαμιωτών επαναστατών στο νησί της Χίου (10 Μαρτίου 1822) και ο αποκλεισμός των Οθωμανών στο Φρούριο του νησιού οδήγησε το Σουλτάνο στη λήψη σκληρών και παραδειγματικών μέτρων. Έτσι, διέταξε το φόνο τριών ομήρων προκρίτων και 60 εμπόρων που ήταν στη Κωνσταντινούπολη.
Παράλληλα, ο οθωμανικός στόλος βομβάρδισε την πόλη και αποβίβασε 7.000 άνδρες λήγοντας την πολιορκία του Φρουρίου, ενώ νέες δυνάμεις κατέφθασαν και από τα απέναντι μικρασιατικά παράλια (Τσεσμέ). Οι επαναστατικές εστίες εξουδετερώθηκαν και οι Οθωμανοί απέκτησαν τον έλεγχο του νησιού.
Ο ντόπιος πληθυσμός είχε ήδη συγκεντρωθεί στα δυτικά παράλια για την ασφαλή διαφυγή του στα διπλανά Ψαρά. Ο καρά Αλής υποσχόταν αμνηστία για όλους και με τη βοήθεια των προξένων της Αυστρίας, Αγγλίας και Γαλλίας έπεισαν το ντόπιο πληθυσμό να επιστρέψει στις εστίες του χωρίς αντίποινα. Τις κενές περιεχομένου υποσχέσεις ακολούθησαν λεηλασίες, εμπρησμοί περιουσιών, σφαγές και αιχμαλωσία των κατοίκων.
Από τους περίπου 100.000 κατοίκους αρκετοί έπεσαν νεκροί και άλλοι αιχμαλωτίστηκαν. Μόνο όσοι κάτοικοι κατέφυγαν στα αμνηστευμένα από το Σουλτάνο Μαστιχοχώρια, διασώθηκαν. Η καταστροφή της Χίου συγκλόνισε την Ευρώπη και κατέδειξε την βαναυσότητα των Οθωμανών, ωστόσο, δυνάμωσε ακόμα περισσότερο το επαναστατικό πνεύμα των Ελλήνων σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Πηγή: ΓΕΣ
