Είναι βέβαιο ότι πολλοί από τους αξιωματικούς που σήμερα υπηρετούν σε υψηλές επιτελικές θέσεις θα κουνούσαν με συμπόνοια το κεφάλι βλέποντας,ακούγοντας και διαβάζοντας για τη κατάρρευση του Κόκκινου Στρατού, στις αρχές της δεκαετίας του 90. Κανείς τους και κανείς μας δεν θα μπορούσε να διαννοηθεί ότι 20 χρόνια μετά οι δικές μας ΕΔ θα καλούνταν να περάσουν -τηρουμένων των αναλογιών- παρόμοιες καταστάσεις.
Μετά τα καύσιμα που πλέον αγοράζονται αλλά και ξοδεύονται με το σταγονόμετρο,αρχίζουν να τελειώνουν και τα κονδύλια για τα τρόφιμα! Αυτή τη στιγμή υπάρχουν χρήματα για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των ΕΔ, μέχρι το τέλος Αυγούστου. Μέχρι στιγμής έχει αποδεσμευτεί για το ΣΞ που έχει και τις μεγαλύτερες ανάγκες, το 75% του λειτουργικού προϋπολογισμού και πρέπει άμεσα να αποδεσμευτεί και το υπόλοιπο 25% για να βγει «κουτσά-στραβά» η χρονιά! Και μετά έχει ο Θεός κι ελπίζουμε να ΄χουμε κι εμείς.
Γενικώς δεν είναι ευχάριστη η κατάσταση. Ο στρατός για παράδειγμα έχει να πληρώσει τις υποχρεώσεις του στη ΔΕΗ …κάμποσους μήνες κι από την άλλη χρωστάει ήδη 40 εκατομμύρια για αγορές φαρμάκων για τις υγειονομικές του υπηρεσίες. Που θα πάει αυτή η κατάσταση; Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και κυρίως να προγραμματίσει κι αυτό είναι το χειρότερο.
