Έκθεση Γάλλου βουλευτή εισηγείται την παραγγελία δεύτερου πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου νέας γενιάς έως το 2029, ώστε το Παρίσι να διατηρεί επιχειρησιακή αεροπορική ισχύ στη θάλασσα ακόμη και όταν ένα από τα πλοία βρίσκεται σε συντήρηση. Η πρόταση επαναφέρει στο προσκήνιο το ενδεχόμενο απόκτησης δεύτερου αεροπλανοφόρου τύπου France Libre, ενώ η Γαλλία εξετάζει παράλληλα εάν το Charles de Gaulle μπορεί να παραμείνει σε υπηρεσία μετά το 2038.
Η Γαλλία καλείται να αποφασίσει έως το 2029 εάν θα προχωρήσει στην απόκτηση δεύτερου αεροπλανοφόρου νέας γενιάς, σύμφωνα με έκθεση του Γάλλου βουλευτή Yannick Chenevard. Η πρόταση αφορά την κατασκευή ενός δεύτερου πλοίου αντίστοιχου τύπου με το μελλοντικό «France Libre», το οποίο προορίζεται να αντικαταστήσει το Charles de Gaulle το 2038.
Στόχος είναι η ενίσχυση των δυνατοτήτων του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού και η διασφάλιση ότι η χώρα θα μπορεί να αναπτύσσει αεροπορική ισχύ από τη θάλασσα ακόμη και όταν ένα αεροπλανοφόρο βρίσκεται σε προγραμματισμένη συντήρηση ή επισκευή. Η εισήγηση δεν συνιστά ειλημμένη κυβερνητική απόφαση, αλλά παρέμβαση στη συζήτηση για τον μελλοντικό σχεδιασμό του γαλλικού στόλου.
Γιατί η Γαλλία εξετάζει δεύτερο αεροπλανοφόρο
Το γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει σήμερα ένα μόνο αεροπλανοφόρο, το πυρηνοκίνητο Charles de Gaulle, το οποίο εντάχθηκε σε υπηρεσία το 2001. Όταν το πλοίο αποσύρεται προσωρινά για εκτεταμένες εργασίες συντήρησης, η Γαλλία χάνει τη δυνατότητα να αναπτύσσει μαχητικά αεροσκάφη από αεροπλανοφόρο.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τεχνικό, αλλά και επιχειρησιακό. Η ανάπτυξη αεροσκαφών από χερσαίες βάσεις εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα των εγκαταστάσεων και, σε αρκετές περιπτώσεις, από τη συνεργασία των χωρών που τις φιλοξενούν. Αντίθετα, ένα αεροπλανοφόρο μπορεί να μετακινηθεί σε διαφορετικές περιοχές επιχειρήσεων, προσφέροντας μεγαλύτερη ευελιξία και μειώνοντας την εξάρτηση από ξένες βάσεις.
Η έκθεση του Chenevard υποστηρίζει ότι η απόκτηση δεύτερου πλοίου θα επέτρεπε στη Γαλλία να διατηρεί ένα αεροπλανοφόρο διαθέσιμο ή σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, ενώ το άλλο θα βρίσκεται σε συντήρηση ή θα εκτελεί εκπαιδευτικές δραστηριότητες.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα επιχειρούν συνεχώς και τα δύο ταυτόχρονα. Η βασική επιδίωξη είναι να περιοριστούν τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία το γαλλικό Ναυτικό δεν θα διαθέτει κανένα αεροπλανοφόρο για επιχειρήσεις.
Το κόστος και το παράδειγμα του France Libre
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της κατασκευής δεύτερου αεροπλανοφόρου αφορά την οικονομία κλίμακας. Σύμφωνα με την έκθεση, η κατασκευή ενός δεύτερου πλοίου ίδιου σχεδιασμού θα μπορούσε να κοστίσει περίπου 30% λιγότερο από το πρώτο, καθώς μεγάλο μέρος της έρευνας και της ανάπτυξης θα έχει ήδη ολοκληρωθεί.
Η παραγγελία θα πρέπει, σύμφωνα με την εισήγηση, να δοθεί έως το 2029, ώστε να προγραμματιστεί η κατασκευή του δεύτερου πλοίου αμέσως μετά το France Libre και να αξιοποιηθούν οι υφιστάμενες βιομηχανικές υποδομές. Αν η απόφαση καθυστερήσει, η διακοπή της παραγωγικής ακολουθίας θα μπορούσε να περιορίσει τα οικονομικά οφέλη.
Το France Libre, που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος PANG, αναμένεται να έχει μήκος περίπου 310 μέτρα και εκτόπισμα 80.000 τόνων. Θα διαθέτει πυρηνική πρόωση και ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες για την απονήωση αεροσκαφών, ενώ η είσοδός του σε υπηρεσία προγραμματίζεται για το 2038. Το κόστος του προγράμματος εκτιμάται σε περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η έκθεση υποστηρίζει ακόμη ότι η απόκτηση δεύτερου αεροπλανοφόρου δεν θα απαιτούσε κατ’ ανάγκη τον διπλασιασμό ολόκληρου του στόλου συνοδείας. Θα χρειάζονταν, ωστόσο, πρόσθετα μέσα για την υποστήριξη της αεροπορικής πτέρυγας, μεταξύ των οποίων 12 επιπλέον μαχητικά Rafale M και δύο αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης E-2D Advanced Hawkeye.
Τι θα γίνει με το «Charles de Gaulle» μετά το 2038
Η νέα πρόταση συνδέεται άμεσα με το ζήτημα της μελλοντικής διαθεσιμότητας των γαλλικών αεροπλανοφόρων. Όπως είχαμε αναφέρει στο OnAlert, η γαλλική ηγεσία εξετάζει εάν το Charles de Gaulle μπορεί να παραμείνει σε υπηρεσία και μετά το 2038, όταν προβλέπεται να αντικατασταθεί από το France Libre.
Ο Αρχηγός του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, ναύαρχος Christophe Cluzel, είχε επισημάνει ότι η πιθανή παράταση της επιχειρησιακής ζωής του υφιστάμενου αεροπλανοφόρου θα εξαρτηθεί από την κατάσταση των συστημάτων του και, κυρίως, από τη δυνατότητα ασφαλούς συνέχισης της λειτουργίας του πυρηνικού συστήματος πρόωσης. Τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών αναμένονται στις αρχές του 2029.
Η παράταση της υπηρεσίας του Charles de Gaulle θα μπορούσε να προσφέρει στη Γαλλία μια προσωρινή λύση για τη διατήρηση δύο αεροπλανοφόρων μετά την άφιξη του France Libre. Ωστόσο, σύμφωνα με την κοινοβουλευτική έκθεση, η διατήρηση του παλαιότερου πλοίου θα συνοδευόταν από σημαντικές τεχνικές δυσκολίες και υψηλό κόστος, καθώς θα απαιτούνταν εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής και ανεφοδιασμού των πυρηνικών αντιδραστήρων.
Έτσι, η απόφαση για δεύτερο αεροπλανοφόρο και η αξιολόγηση της κατάστασης του Charles de Gaulle αποτελούν δύο διαφορετικές, αλλά αλληλένδετες επιλογές για τον μελλοντικό σχεδιασμό του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού. Το κρίσιμο ερώτημα για το Παρίσι είναι εάν θα επενδύσει σε έναν στόλο δύο σύγχρονων αεροπλανοφόρων, με στόχο τη διατήρηση της ναυτικής αεροπορικής του ισχύος σε βάθος χρόνου.
Πηγή: Meta-defense.fr
