Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έχει θέσει σε τροχιά υλοποίησης έναν σημαντικό αριθμό εξοπλιστικών προγραμμάτων για τις ένοπλες δυνάμεις της, όπως το μαχητικό αεροσκάφος τύπου KAAN, το αεροπλανοφόρο τύπου MUGEM και τα άρματα μάχης τύπου Altay, οι καθυστερήσεις στις παραδόσεις εξοπλισμών είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που η Άγκυρα διαρκώς προσπαθεί να αντιμετωπίσει.
Το ζήτημα αυτό απασχόλησε την τουρκική αντιπολιτευόμενη εφημερίδα «Cumhuriyet», η οποία έφερε στο φως της δημοσιότητας ορισμένα από τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας, στα οποία παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις και τα χρονοδιαγράμματα πήγαν «πίσω», όπως για παράδειγμα στο άρμα μάχης τύπου Altay όπως είχαμε γράψει εκτενώς στο OnAlert.
Ο δημοσιογράφος Μπατού Μποζκούρκ της Cumhuriyet αναφέρει αρχικά ότι στην περίπτωση των μαχητικών αεροσκαφών νέας γενιάς τύπου KAAN, ο Γενικός Διευθυντής της Tουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας, Μεχμέτ Ντεμιρόγλου δήλωσε στις 23 Αυγούστου του 2026 ότι οι δοκιμές του τουρκικής κατασκευής κινητήρα θα ξεκινήσουν το 2032.
Ωστόσο, πηγές του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας είχαν δηλώσει το 2023 ότι ο τουρκικός κινητήρας για τα μαχητικά αεροσκάφη τύπου KAAN θα ήταν έτοιμος το 2028 και μάλιστα την ίδια χρονιά θα πραγματοποιούσε και πτητική δοκιμή. Τελικά, η ενσωμάτωσή τους φαίνεται ότι θα καθυστερήσει τουλάχιστον 5 χρόνια.
Ένα άλλο εξοπλιστικό πρόγραμμα που έχει αντιμετωπίσει πολλές καθυστερήσεις και προβλήματα είναι τα νέα άρματα μάχης τύπου Altay, την κατασκευή των οποίων είχε αναλάβει αρχικά η εταιρεία Otokar, όμως επειδή στελέχη της κατηγορήθηκαν ότι υποστήριξαν τις αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες του 2013 στο πάρκο Γκεζί, η Άγκυρα έδωσε το πρόγραμμα ανάπτυξης των Altay στην κοινοπραξία BMC, η οποία το 2018 είχε δεσμευθεί ότι θα παραδώσει το πρώτο τουρκικό άρμα μάχης στα μέσα του 2020.
Τελικά, τον Οκτώβριο του 2025, δηλαδή πέντε χρόνια μετά, πραγματοποιήθηκε η πρώτη τελετή παράδοσης των Altay στο οπλοστάσιο του τουρκικού Στρατού Ξηράς, παρουσία Ερντογάν, όμως το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δεν διευκρίνισε πόσα άρματα μάχης παραδόθηκαν τελικά.
Επιπρόσθετα, ο επικεφαλής της Προεδρίας Αμυντικών Βιομηχανιών Τουρκίας (SSB) Χαλούκ Γκιοργκιούν είχε δηλώσει πως ο τουρκικός στρατός θα παραλάβει 3 άρματα μάχης τύπου Altay το 2025 και επιπλέον 11 μέχρι το τέλος του 2026, όμως δεν έχει γίνει καμία σχετική ανακοίνωση από την αρμόδια διεύθυνση ενημέρωσης, η οποία τακτικά ανακοινώνει παραδόσεις στρατιωτικών εξοπλισμών στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.
Η ίδια αναντιστοιχία κυβερνητικών δεσμεύσεων και ρεαλιστικών χρονοδιαγραμμάτων παρατηρήθηκε και στην περίπτωση του προγράμματος ναυπήγησης του τουρκικού αεροπλανοφόρου MUGEM, με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να δηλώσει τον Σεπτέμβριο του 2025 ότι «με τη θέληση του Θεού σε 1-2 χρόνια θα ολοκληρωθεί η κατασκευή του», ενώ ο επικεφαλής του Ναυπηγείου Κωνσταντινούπολης υποστήριξε ότι το πλοίο θα παραδοθεί πριν το 2030.
Ωστόσο, ο υποναύαρχος Χακάν Ουτσάρ δήλωσε ότι η κατασκευή του MUGEM είναι σε εξέλιξη, παρουσιάζοντας φωτογραφίες από τα χαλύβδινα μπλοκ που συναρμολογούνται στο Ναυπηγείο της Κωνσταντινούπολης, ενώ επιβεβαίωσε ότι θα παραδοθεί το 2032 στις τουρκικές ναυτικές δυνάμεις για να ενταχθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία, έχοντας ολοκληρώσει τα απαιτούμενα sea trials.
Τέλος, το δημοσίευμα της Cumhuriyet αναφέρεται και στο πρόγραμμα ανάπτυξης του αντιτορπιλικού κλάσης TF-2000 που θα έχει ως κύρια αποστολή την αεράμυνα στο πεδίο των ναυτικών επιχειρήσεων.
Μετά τον σεισμό του 1999 και την οικονομική κρίση του 2001, η Τουρκία αναβίωσε το πρόγραμμα το 2007 με στόχο να ενταχθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία το πρώτο αντιτορπιλικό το 2021, όμως τελικά το 2025 ξεκίνησε η κατασκευή του, με το χρονοδιάγραμμα να προβλέπει καθέλκυση το 2028 και παράδοση στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό λίγα χρόνια αργότερα, γεγονός που συνεπάγεται καθυστέρηση περίπου 10 ετών, από τον αρχικό προγραμματισμό.
Με πληροφορίες από: Cumhuriyet
