Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ
Όλη η Ευρώπη ,ο κόσμος ολόκληρος “τρέμει” ότι η επιστροφή στο 1929 και το οικονομικό κραχ είναι πολύ πιθανή.Στην Ελλάδα πάντως εδώ και περίπου ένα μήνα και πάντως σίγουρα από το βράδυ του Σαββάτου,έχουμε επιστρέψει …στο 1967!
Πρώτα οι φήμες και οι πληροφορίες για φόβους …πραξικοπήματος που έκαναν τον γύρο του πλανήτη και μετά το κερασάκι στη τούρτα η αξιοθρήνητη παράσταση στην Σχολή Ευελπίδων. Ως συνήθως στην Ελλάδα όταν προκύπτει ένα θέμα γρήγορα χάνουμε τον προσανατολισμό μας,προσπαθώντας υποτίθεται να το αναλύσουμε και να το λύσουμε.
Και πάντα διχαζόμαστε.
Πρώτα απ΄ όλα να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει πρόβλημα στη Σχολή Ευελπίδων. Δεν έχει σημασία αν ήταν ένας ή δύο ή πέντε ή τέλος πάντων ήταν μειοψηφία όσοι τραγούδησαν τον ύμνο της 21ης Απριλίου στο αμφιθέατρο της Σχολής. Ακόμη κι ένας να ήταν υπάρχει θέμα,πως μ΄ αυτές τις απόψεις έφθασε στο τέταρτο έτος της Σχολής.Και ο συγκεκριμένος έγινε και Αρχηγός.
Στη Σχολή Ευελπίδων,με τη μεγάλη ιστορία, υποτίθεται εκπαιδεύονται οι αυριανοί ηγέτες του Ελληνικού Στρατού. Το ερώτημα είναι σε τι και πως εκπαιδεύονται αυτοί οι ηγέτες.
Όσοι γνωρίζουν τη λειτουργία της Σχολής Ευελπίδων,όχι σήμερα αλλά τις τελευταίες δυο δεκαετίες αναγνωρίζουν οτι υπάρχει πρόβλημα.Παραδέχονται ότι το επίπεδο σπουδών δεν συμβαδίζει με τις σύγχρονες ανάγκες εκπαίδευσης των μελλοντικών αξιωματικών,δεν τους εφοδιάζει με γνώσεις που θα φανούν χρήσιμες στη καριέρα τους και πάνω απ΄ όλα δεν τους βοηθά να καλλιεργήσουν όλα αυτά τα χαρίσματα που πρέπει να έχει ένας σύγχρονος αξιωματικός.
Όσοι έχουν την τύχη να συνεχίσουν κάποια στιγμή τις σπουδές και την εκπαιδεύσή τους στο εξωτερικό γυρίζουν έκθαμβοι,αλλά και απογοητευμένοι αφού γνωρίζουν ότι η αναβάθμιση των γνώσεών τους κανένα δεν ενδιαφέρει στο εσωτερικό.
Ο χρόνος μοιάζει να έχει “παγώσει” στη ΣΣΕ. Και είναι καιρός να προχωρήσει μπροστά,να γίνει μία σύγχρονη στρατιωτική σχολή απ΄ όπου θα αποφοιτούν αξιωματικοί έτοιμοι όχι μόνο να σταθούν στο πεδίο της μάχης,αλλά και μπροστά στους άνδρες και τις γυναίκες που θα κληθούν να διοικήσουν.
Η αναβάθμιση των σπουδών στη ΣΣΕ και ο εκσυγχρονισμός της είναι απαραίτητος. Η προσκόλληση στις νοοτροπίες του παρελθόντος θ΄ αφήνει πάντα ανοιχτές κερκόπορτες για τους ανόητους που πιστεύουν ότι η περίοδος 1967-1974,ωφέλησε τη χώρα και το στράτευμα.
Δεν είναι αυτή η ιστορία που πρέπει να «περνά» τις πύλες της ΣΣΕ,αλλά ο Θουκυδίδης,ο οποίος αν δεν το ξέρετε δεν διδάσκεται στους Έλληνες Ευέλπιδες!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
Όταν η ΣΣΕ σείονταν από χειροκροτήματα υπέρ του Πολυτεχνείου
