Τα τάγματα εφόδου του Χίτλερ είχαν τη δική τους ιστορία. Η οποία είχε και…ροζ απόχρωση!
30 Ιουνίου 1934.Ημέρα Σάββατο στα περίχωρα του Μονάχου.
Ο Αδόλφος Χίτλερ μαζί με τα πρωτοπαλλίκαρά του Γκέρινγκ,Χίμλερ,Γκέμπελς και Χέϊντριχ. Έχουν λάβει τις αποφάσεις τους.Ο Ερνστ Ρεμ επικεφαλής των SA,της παραστρατιωτικής οργάνωσης του Χίτλερ πρέπει να “τελειώσει”.
Η SA ήταν η οργάνωση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας , που έσπρωξε με το τρόπο της τον Χίτλερ στην εξουσία.
Επέβαλε βία και τρομοκρατία και είχε την εύνοια του Χίτλερ.Αυτά μέχρι τη στιγμή που άρχισε η αμφισβήτησή του μέσα απο την SA.Μέλη της άρχισαν να κατηγορούν το Χίτλερ και τους στενούς του συνεργάτες ότι “ξέχασαν τις αρχές του σοσιαλιασμού”!
Ήταν …σοσιαλιστές οι “φαιοχίτωνες” του Ρεμ; Η αλήθεια είναι ότι το 85% των μελών τους ήταν άνεργοι που πίστευαν ότι με τη συμμετοχή τους σ΄ αυτή την παραστρατιωτική οργάνωση θα έβρισκαν δουλειά.Πολλοί απ΄ αυτούς υπήρξαν σοσιαλιστές και φαίνεται ότι πίστεψαν ότι ο “εθνικοσοσιαλισμός” του Χίτλερ θα κρατούσε το “σοσιαλισμό” πιο ψηλά από τον “εθνικισμό”.Συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Η δεύτερη διαφωνία Χίτλερ-Ρεμ ήταν ότι ο δεύτερος ήθελε να μετατρέψει την οργάνωσή του στην βάση πάνω στην οποία θα “χτιζόταν” ο ναζιστικός στρατός.
Σ΄ όλα αυτά προσθέστε και την μόνιμη ανασφάλεια του Χίτλερ για πιθανή ανατροπή του. Ο Ρεμ και οι αξιώσεις του είχαν αρχίσει να τον τρομάζουν.Εξίσου τρομαγμένοι ήταν και οι επιχειρηματίες που στήριζαν τον Χίτλερ.
Γκέριγκ, Χίμλερ, Γκέμπελς και Χέιντριχ φθονούσαν τον Ρεμ και ανέλαβαν να πείσουν το Χίτλερ ότι ο Ρεμ ετοίμαζε πραξικόπημα για την ανατροπή του.Αυτό ήταν.
Ο Χίτλερ κάλεσε σε σύσκεψη όλα τα ηγετικά στελέχη των SA στο ξενοδοχείο «Χανσελμπάουερ» στο θέρετρο Μπαντ Βίσε, κοντά στο Μόναχο.
Ο Χίτλερ γνώριζε ότι ο Ρεμ ήταν ομοφυλόφιλος.Τη νύχτα της 30ης Ιουνίου προς 1η Ιουλίου,ο ίδιος ο Χίτλερ εισέβαλε στο δωμάτιό του και τον “έπιασε” με δύο νεαρούς. “Να ποιοι θέλουν να κυβερνήσουν την χώρα”,φέρεται να φώναξε και έδωσε εντολή να συλληφθεί. Φημολογείται ότι ο ίδιος τον εκτέλεσε.
Εκτελέστηκαν συνολικά 77 ,αν και άλλοι ιστορικοί ανεβάζουν τους εκτελεσθέντες σε 400.
Ο Χίτλερ, μετά την ανακοίνωση των εκτελέσεων,15 ημέρες μετά είπε: «Αν κάποιος με ρωτήσει γιατί δεν έστειλα τους συνωμότες στη δικαιοσύνη, ένα έχω να τους πω: Είμαι υπεύθυνος για τη μοίρα του γερμανικού λαού και γι’ αυτό έγινα ο υπέρτατος κριτής»
Αυτή ήταν «Η Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών», όπως έμεινε στην ιστορία , “δανειζόμενη” ένα επεισόδιο από τους θρύλους του Βασιλιά Αρθούρου.
