»Προσωπική μαρτυρία, το άγνωστο παρασκήνιο της προσφυγής στο ΔΝΤ. Πώς και γιατί φτάσαμεστο Μνημόνιο»
Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης με αυτό το βιβλίο του, που αποτελεί μια προσωπική μαρτυρία λόγω της θέσης του στο ΔΝΤ την κρίσιμη για τη χώρα μας περίοδο από το Μάρτιο του 2010 έως το Δεκέμβριο του 2011, προχωρά σε μια αντικειμενική καταγραφή των γεγονότων που οδήγησαν τη χώρα μας στο μνημόνιο.
Αποδεχόμενη τους όρους που έθεσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι της και το ΔΝΤ, η Ελλάδα παραχώρησε σε μεγάλο βαθμό τη δημοσιονομική και όχι μόνο κυριαρχία της στους δανειστές της.
Προκειμένου να αποφύγει την πτώχευση και να εξασφαλίσει την παραμονή της στην Ευρωζώνη, μια μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, εξαναγκάστηκε να αποδεχτεί τους όρους του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου που της επέβαλαν οι εταίροι της, με αποκορύφωμα το «νεο-αποικιακό» ειδικό λογαριασμό, στον οποίο θα δεσμεύονται οι φορολογικοί πόροι της χώρας μας ώστε να αποπληρώνει κατά προτεραιότητα τους δανειστές της. Έτσι, η Ελλάδα μετατράπηκε σε μια σύγχρονη «αποικία» των δανειστών της…
O Παν Ρουμελιώτης γεννήθηκε στο Σουέζ της Αιγύπτου.
Είναι Καθηγητής Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Οικονομίας στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι πτυχιούχος του 6ου Τμήματος του Πανεπιστημίου (École des Hautes Études en Sciences Sociales), διδάκτωρ (doctorat 3e cycle) στις οικονομικές επιστήμες του Πανεπιστημίου της Σορβόνης και διδάκτωρ (doctorat d’ État) στις οικονομικές επιστήμες του Πανεπιστημίου του Παρισιού II.
Διατέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) του Παντείου Πανεπιστημίου και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Προβλέψεων του Ευρωμεσογειακού Κόσμου (IPEMed – Institut de Perspective Économique du Monde Méditerranéen), καθώς και Επισκέπτης Καθηγητής στη Σορβόνη. Από το Μάρτιο του 2010 μέχρι το Δεκέμβριο του 2011 διατέλεσε Αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Έχει διατελέσει Υπουργός Εμπορίου και Εθνικής Οικονομίας. Το 1989 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής και το 1997 ειδικός εκπρόσωπος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στη Διαδικασία Σταθερότητας στα Βαλκάνια. Το 2000 το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Συμβούλιο της ΕΕ τον εξέλεξαν πρόεδρο για τον Εκδημοκρατισμό και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Βαλκάνια.
Από τον Ιανουάριο του 2012 είναι Αντιπρόεδρος του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς (μη Εκτελεστικό Μέλος), Πρόεδρος της Επιτροπής Διαχείρισης Κινδύνων του ΔΣ, Μέλος της Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού και συγχρόνως Οικονομικός Σύμβουλος Διοίκησης.
Έχει τιμηθεί με τις εξής διακρίσεις:
Είναι Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Γαλλικής Δημοκρατίας και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Έχει τιμηθεί με τα παράσημα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, της Πολωνικής Δημοκρατίας, του Τιμίου Σταυρού του Αποστόλου Μάρκου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, καθώς και με βραβεία της Γαλλικής Ακαδημίας Εμπορικών Επιστημών και του Glob Art Innovation της Αυστρίας.
Έργα του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις μας: Προς Έναν Πολυπολικό Κόσμο (2009), Παγκόσμια Οικονομική Διακυβέρνηση (2006), Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση (2005), Παγκόσμια Διακυβέρνηση ή Ηγεμονική Παγκοσμιοποίηση; (2002), Promoting Stability in the Balkans (2001), Η Πορεία προς την Παγκοσμιοποίηση (1996), Το Αύριο της Ευρώπης (1992).
Άλλα έργα του: Η Ενοποίηση της ΕΟΚ. Προβλήματα και Προοπτικές (1987), Η Ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ο Ρόλος της Ελλάδας (1985), Η Οικονομική Κρίση και η Ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ (1980), Πολυεθνικές Επιχειρήσεις και Υπερτιμολογήσεις στην Ελλάδα (1978), Conjocture et Commerce International.
