Το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 1974, ο χουντικός «πρόεδρος της Δημοκρατίας Στρατηγός Φαίδωνας Γκιζίκης κάλεσε στο γραφείο του, τους πιο επιφανείς πολιτικούς των δυο παρατάξεων για να αναζητηθεί το καταλληλότερο πρόσωπο που θα αναλάμβανε τη διακυβέρνηση της χώρας, το οποίο έπρεπε να αντιμετωπίσει άμεσα και την Κυπριακή κρίση. Η αρχική πρόταση των πολιτικών περιελάμβανε την προσπάθεια επίτευξης συμφωνίας μεταξύ του Γεωργίου Μαύρου και του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, προκειμένου να σχηματίσουν Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Μετά, όμως, από παρέμβαση του…Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα, άρχισε να συζητείται και το όνομα του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, που παρέμενε αυτοεξόριστος στο Παρίσι από το 1963. Πράγματι, ο Φαίδων Γκιζίκης κάλεσε στο τηλέφωνο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και του ζήτησε να έλθει στην Ελλάδα και να σχηματίσει άμεσα νέα Εθνική Κυβέρνηση. Ο Κων. Καραμανλής, αφού έλαβε τις απαραίτητες εγγυήσεις που έκρινε αναγκαίες για την απρόσκοπτη τέλεση του έργου του, αποφάσισε να επανέλθει στην Ελλάδα.
Στις 2.05 τη νύχτα, της 23ης προς την 24η Ιουλίου 1974, το προσωπικό αεροπλάνο του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ζισκάρ ντε Εστέν, που μετέφερε στην Ελλάδα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Πατώντας τα πόδια του στην Ελλάδα, ύστερα από 11 χρόνια, απηύθυνε στον ελληνικό λαό τον ακόλουθο χαιρετισμό: «Είμαι ευτυχισμένος που επιστρέφω εις την πατρίδα. Ήλθα δια να συμβάλω με όσας δυνάμεις διαθέτω στην αποκατάστασιν της ομαλότητος και της Δημοκρατίας […] Είμαι βέβαιος ότι όλαι αι εθνικές δυνάμεις του τόπου θα καταστήσουν το όραμα της αναγεννήσεως της Ελλάδος πραγματικότητα».
Στις 3.10΄ ο Κ. Καραμανλής φθάνει στο γραφείο του Στρατηγού Γκιζίκη στη Βουλή και με την παρουσία του συνεχίζεται η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Κατά τη διάρκειά της, ο πρώην Πρωθυπουργός δήλωσε πως δεν μπορούσε να ορκιστεί αμέσως Πρωθυπουργός, προτού ενημερωθεί εκτενώς για την πολιτική κατάσταση της χώρας.
Όμως, μετά από πίεση του Γκιζίκη και των άλλων στρατιωτικών που πήραν μέρος στη σύσκεψη, οι οποίοι του επισήμαναν τους κινδύνους που ελλοχεύουν λόγω της παρατεταμένης πολιτικής κρίσης, ο Καραμανλής δέχθηκε να ορκιστεί μόνος ως Πρωθυπουργός, χωρίς Κυβέρνηση. Έτσι, στις 4.15΄ το πρωί της 24ης Ιουλίου 1974, ο Κ. Καραμανλής ορκίζεται Πρωθυπουργός από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ.
