Μικρά υποθαλάσσια drones θα γίνουν στο μέλλον το «μακρύ χέρι» των υποβρυχίων του αμερικανικού Ναυτικού βοηθώντας τα να εντοπίζουν και να επιτίθενται κατά εχθρικών σκαφών.
Η Υπηρεσία Προηγμένων Αμυντικών Προγραμμάτων DARPA του αμερικανικού Πενταγώνου ανέθεσε στην βρετανική BAe Systems την ανάπτυξη ενός μικρού, μη επανδρωμένου, υποθαλάσσιου οχήματος (UUV) το οποίο θα βοηθά τα αμερικανικά υποβρύχια στον εντοπισμό αντιπάλων σκαφών και στην εμπλοκή τους με αυτά.
Το υποθαλάσσιο όχημα αποτελεί μέρος του προγράμματος MOCCA (Mobile Offboard Clandestine Communications and Approach) που σχεδιάσθηκε με σκοπό να αυξήσει την αποτελεσματικότητα των αισθητήρων του αμερικανικού Ναυτικού με την χρήση προηγμένης τεχνολογίας. Αν όλα πάνε όπως προβλέπεται, το εν λόγω πρόγραμμα θα λύσει πολλά προβλήματα παρέχοντας στον στόλο των αμερικανικών υποβρυχίων νέες δυνατότητες ζωτικής σημασίας.
Φωτογραφία: Υποβρύχιο κλάσσης Virginia
Στην πράξη, το πρόγραμμα MOCCA θα αυξάνει την εμβέλεια εντοπισμού των εχθρικών σκαφών και την ιχνηλάτηση για την στοχοποίησή τους δια της συνεργασίας υποθαλασσίων drones και ενεργητικών σόναρ. Σύμφωνα με την DARPA, η χρήση των UUV από απόσταση μέσω ασφαλών επικοινωνιών παρέχει το πλεονέκτημα της αύξησης της εμβέλειας εντοπισμού/ιχνηλάτησης χωρίς να «προδίδεται» το υποβρύχιο.
Τα ενεργητικά σόναρ εντοπίζουν τον στόχο στέλνοντας ηχητικά «κύματα» που αντανακλώντας στα εχθρικά σκάφη, επιστρέφουν καταδεικνύοντας την θέση τους. Ωστόσο έτσι το υποβρύχιο παύει να είναι «αόρατο» αφού κάνει γνωστή την παρουσία του στα παθητικά σόναρ του αντιπάλου.
Το υπό ανάπτυξη UUV θα πρέπει να έχει διάμετρο 21 ιντσών, ή και μικρότερη, προκειμένου να χωράει στους τορπιλλοσωλήνες των 21 in που διαθέτουν τα αμερικανικά πυρηνοκίνητα επιθετικά υποβρύχια (SSN) κλάσης Virginia. Επίσης, θα πρέπει να ξεπερασθούν ορισμένα προβλήματα τεχνικής φύσεως καθώς η θέση των UUV μπορεί να αποκαλυφθεί αν το σόναρ δεν κατευθύνεται σωστά ενώ το μικρό μέγεθος των drones ίσως επηρεάζει την αποτελεσματικότητα του σόναρ.
Φωτογραφία: Υποβρύχιο (SSN) κλάσσης Virginia
Το πρόγραμμα κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό για τα υποβρύχια του αμερικανικού Ναυτικού τα οποία σύμφωνα με τον επικεφαλής της Διοίκησης Ειρηνικού (USPACOM) Ναύαρχο Χάρις συνιστούν «αρχικό ασύμμετρο πλεονέκτημα» έναντι μιας Κίνας που επεκτείνει όλο και περισσότερο την ναυτική της παρουσία. Καταθέτοντας πέρυσι ενώπιον του Κογκρέσου, ο Ναύαρχος Χάρις επεσήμανε ότι στην παρούσα φάση μόνο ο μισός υποβρύχιος στόλος των ΗΠΑ μπορεί να ανταποκριθεί στις επιχειρησιακές απαιτήσεις, κι αυτό την ώρα που ορισμένες αναφορές εκτιμούν ότι το κινεζικό Ναυτικό δύναται να ξεπεράσει το αμερικανικό μέχρι το 2020.
