Στο μάτι της Τουρκίας έχει μπει για τα καλά η Γαλλία και οι κινήσεις της τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο, όσο και στην Λιβύη.
Ακόμη δεν έχει στεγνώσει το μελάνι από το «πύρινο κήρυγμα» του Ερντογάν, που ανέφερε:
“Αποδέχεται ο ελληνικός λαός ό, τι θα του συμβεί εξαιτίας των φιλόδοξων και ανίκανων ηγετών του; Γνωρίζει ο γαλλικός λαός ότι θα πληρώσει το τίμημα λόγω των φιλόδοξων και ανίκανων ηγετών του;»
Cumhurbaşkanı @RTErdogan
"Yunanistan’ın halkı muhteris ve kifayetsiz yöneticileri yüzünden başlarına gelecekleri kabul ediyorlar mı? Fransa halkı muhteris ve kifayetsiz yöneticileri yüzünden ödeyecekler bedelleri biliyorlar mı?"pic.twitter.com/y4qQ8XuEeQ— Ahmet Ay (@ahmetay_) August 30, 2020
Και υπάρχει λόγος σοβαρός. Τον «φανέρωσε» σήμερα και ο εκπρόσωπος του κόμματος του Ερντογάν, ο Ομέρ Τσελίκ, λέγοντας: «Εάν προτιμάτε να κάνετε ασκήσεις με την Γαλλία αντί να συζητάτε με την Τουρκία θα διαπιστώσετε ότι αυτό ήταν λάθος».
Φαίνεται πως η άσκηση «EUNOMIA 2020» πείραξε πολύ την Τουρκία. Γιατί «το μήνυμα εστάλη«.
Και δεν ήταν το μόνο. Ήδη στις 13 Αυγούστου γαλλικά αεροσκάφη Rafale, μαζί με ελληνικά μαχητικά, ακύρωσαν στην πράξη την τουρκική NAVTEX για το Oruc Reis…
Άλλωστε η Γαλλία, στο υψηλότατο επίπεδο, έχει καταστήσει σαφή την στάση της όταν ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωνε στις 28 Αυγούστου: «Σε ό,τι αφορά την κυριαρχία στη Μεσόγειο, οφείλω να είμαι συνεπής σε έργα και λόγια. Μπορώ να σας πω πως οι Τούρκοι αντιλαμβάνονται και σέβονται μόνον κάτι τέτοιο. Εάν λες λόγια που δεν συνοδεύονται από πράξεις… Αυτό που η Γαλλία έπραξε φέτος το καλοκαίρι ήταν σημαντικό: είναι μια πολιτική “κόκκινων γραμμών”. Την εφάρμοσα στη Συρία».
Δύο μέρες νωρίτερα η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Φλοράνς Παρλί έστελνε το δικό της «μήνυμα»: «Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε περιοχή έντασης. Ο σεβασμός για το διεθνές δίκαιο πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση…Η περιοχή δεν πρέπει να αποτελέσει πεδίο παιγνιδιών για τις φιλοδοξίες ορισμένων, είναι ένα κοινό αγαθό».
Είναι όμως μόνον αυτά που εξόργισαν την Τουρκία;
Πληροφορίες αναφέρουν πως το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, ξεκινά από τη Γαλλία και κατευθύνεται προς την Ανατολική Μεσόγειο με «άγνωστο» τελικό προορισμό. Άξιο λόγου είναι το γεγονός πως -όπως μεταδίδουν γαλλικά μέσα ενημέρωσης- τα αεροπλάνα που βρίσκονται επάνω του είναι Rafale.
Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει πληθώρα δημοσιευμάτων ότι βρίσκεται «στα σκαριά» ελληνογαλλική συμφωνία για την προμήθεια Rafale από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Αν και τα δημοσιεύματα αποκλίνουν στον τρόπο της προμήθειας, στο κόστος ή στον εξοπλισμό τους, κοινός τόπος είναι ότι Ελλάδα και Γαλλία βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία. Και μπορεί οι σχετικές πληροφορίες να μην επιβεβαιώνονται επισήμως. Ούτε όμως διαψεύδονται…
«Τα συμφέροντα της Γαλλίας δεν ταυτίζονται με αυτά της Γερμανίας…»
Οι κινήσεις που κάνει η Γαλλία δεν μένουν φυσικά απαρατήρητες και εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χαρακτηριστική η συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Der Spiegel o Bόλφανγκ Ίσινγκερ, Γερμανός διπλωμάτης και προεδρεύων της Διάσκεψης του Μονάχου ο οποίος -όπως μεταδίδει η DW– αναφέρει μεταξύ άλλων:
«…Παίρνω το παράδειγμα της Ελλάδας και της Τουρκίας. Φυσικά σήμερα τα γερμανικά συμφέροντα δεν ταυτίζονται με τα γαλλικά. Εμείς θέλουμε να κρατήσουμε την Τουρκία όσο πιο κοντά γίνεται στην Ευρώπη. Η Γαλλία έχει ένα άλλο σημείο εκκίνησης: Η αλληλεγγύη μας – όπως προκύπτει από τη Συνθήκη της Λισαβόνας- στη σύγκρουση Ελλάδας-Toυρκίας στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ πρέπει πάνω απ‘ όλα να ισχύει για το κράτος-μέλος της ΕΕ, την Ελλάδα. Και ερωτώ: Η γερμανική εξωτερική πολιτική είναι εντελώς απαλλαγμένη από το να σκέφτεται πρώτα τα δικά της συμφέροντα αντί των ευρωπαϊκών; Για παράδειγμα, έχουμε λάβει υπόψιν στη συζήτηση για την στάθμευση πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ στη Γερμανία τα συμφέροντα της Πολωνίας, των βαλτικών χωρών ή άλλων εταίρων και γειτόνων μας; Όχι. Στην κατασκευή του αγωγού Nord Stream 2; Όχι. Κάποιες φορές φαινόμαστε απερίσκεπτοι στα μάτια των εταίρων μας και όχι πάντα ως οι καλύτεροι Ευρωπαίοι».
