«Η Τουρκία φαίνεται να βρίσκεται σε τροχιά πολέμου με την Ευρώπη, ξυπνώντας μνήμες μίας σύγκρουσης που παρατηρήθηκε τελευταία φορά κατά την Οθωμανική εποχή», ανέφερε ο Koert Debeuf, συνεργάτης ερευνητής του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών.
«Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας ανταλλάσσουν πολιτικά χτυπήματα για τα εδαφικά δικαιώματα στη Μεσόγειο, με την κατάσταση να κλιμακώνεται. Η Ελλάδα απαντά στη ρητορική του πολέμου, ενώ η Τουρκία αρνείται κάνει πίσω διεκδικώντας ελληνικά ύδατα», δήλωσε ο Debeufσε ανάλυση του στον Observer.
O Debeuf κάνει τη σύνδεση ανάμεσα στο σήμερα και τις αρχές του 20 αιώνα, όταν το καλοκαίρι του 1914, λίγο πριν τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ζούσε τις τελευταίες μέρες ευημερίας της.
«Κατά κάποιο τρόπο, η τρέχουσα κατάσταση στη Μεσόγειο αντικατοπτρίζει εκείνους τους ιστορικούς χρόνους», υπενθυμίζει ο αναλυτής. «Σήμερα υπάρχουν δύο εχθρικές συμμαχίες, όπως και το 1914, όταν η Γερμανία, η Αυστρο-Ουγγαρία και η Ιταλία αντιμετώπιζαν τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Ρωσία. Ο πόλεμος εναντίον μιας χώρας σήμαινε πόλεμο εναντίον όλων» και συνεχίζει, «τώρα υπάρχει η «επαναστατική συμμαχία» της Τουρκίας, του Κατάρ, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και του Ιράν. Ανταγωνίζονται για επιρροή το «status-quo entente» της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και στη μέση όλων, η Ελλάδα».
«Πρόκειται για μια περίπλοκη σύγκρουση συμφερόντων σε ένα ευρύ θέατρο που εκτείνεται από την Ελλάδα μέχρι τη Λιβύη και το Ιράν», είπε.
Ο αναλυτής παρατηρεί ότι η Ευρώπη «δείχνει ξανά σημάδια διχασμού. Η Γαλλία, η Ελλάδα και η Κύπρος υποστηρίζουν το «status-quo entente», ενώ η Ισπανία και η Μάλτα, αναφέρει, φαίνονται έτοιμες να υποστηρίξουν την «επαναστατική συμμαχία». Η Ιταλία «ακροβατεί μεταξύ των δύο, ανάλογα με την εκάστοτε ατζέντα».
Η στρατιωτική παρουσία της Γαλλίας στην περιοχή, τα F-16 των Εμιράτων στη Σούδα, η πολεμικές ιαχές της Αιγύπτου, αποδεικνύουν με περίτρανο τρόπο όλα τα παραπάνω. «Ακριβώς όπως το 1914, καμία από αυτές τις χώρες δεν θέλει έναν νέο Παγκόσμιο Πόλεμο, θέλουν μόνο να προστατεύσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, πολλές φορές όμως το ένα φέρνει το άλλο, όπως και έναν αιώνα πριν!». Η ιστορία επαναλαμβάνεται (;).
Πηγή: Ahval, EuObserver
