Αφορμή για τη παρέμβαση του συγγραφέα και πρώην αξιωματικού του ΠΝ Αντώνη Κακαρά ήταν το βίντεο στο οποίο η αμερικανίδα ΥΠΕΞ Χίλαρι Κλίντον «θριαμβολογούσε» για το θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι. Απέφυγε όμως να αανφερθεί στις συνθήκες του. Το άρθρο του Α.Κακαρά σχολιάζει τον …ενθουσιασμό της Χίλαρι.
Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε γιατί ο συγγραφέας,όπως γράφει «βγήκε από τα ρούχα του».Ακολουθεί το ενδιαφέρον κείμενο του Αντώνη Κακαρά
Του ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΚΑΡΑ
Αξιωματικός ΠΝ ε.α
Συγγραφέας
Ήρθαμε, είδαμε κι αυτός πέθανε (we came, we saw, he died) γάργαρο, πλούσιο χαρούμενο, τρανταχτό, πλην γέλιο κομπασμού και άκρατης υπερηφάνειας και θριάμβου ακολούθησε. Γέλιο και όχι καγχασμός που θα πήγαινε καλύτερα με την περίπτωση αν δεν ήταν αναμενόμενη η αντίδρασή της, ενώ με το Σαντάμ Χουσεΐν δε μπορεί να πει κανείς τίποτε, τον δίκασαν τον άνθρωπο κανονικά και «δίκαια» και τον κρέμασαν με την υφήλιο να θωρεί άναυδη.
Της αξίζει της κυρίας κάποια χυδαιότητα σ’ αυτό το κείμενο, καθόσον έλαμπε το πρόσωπό της καλοντυμένης και φανταχτερής ούσης, όπως και τότε στο μακελειό με τον γνωστό της άγνωστο Μπιν Λάντεν, όπως στις κιμαδοποιήσεις του λαού του Αφγανιστάν, όπως παντού στην υφήλιο στο μαζικό έγκλημά τους. Ποσώς την ενδιαφέρει ότι δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν ξεχνούν, την «φτιάχνει» η οργή και η απόγνωση που ξεσηκώνει.
Όλοι θυμούνται τον τρόπο που δεν αντιδρούσε ως αξιοπρεπής απατημένη (ιδού η χυδαιότητα που λέγαμε) τότε που ο σύζυγός της ο πλανητάρχης παραδεχόταν τα φαλλοκρατικά του παιχνιδίσματα. Με ιστορικής σημασίας άνεση (ή έτσι μου φάνηκε εμένα;) Δεν κόμπαζε ο τύπος, απλά υποστήριζε πως δεν παρανόμησε, αφού δεν είχε υπάρξει διείσδυση στη φυσιολογική συνήθη οδό της συνευρεθείσης, αλλά στο απύλωτο στόμα της. Και όχι στο αντίστοιχο της γυναίκας του, καθόσον κάτι τέτοιο ούτε sic θα ήταν ούτε in, άσε πια πώς θ’ ακουγόταν. Καλέ αυτή του κάνει πίπες, εννοώντας μετά φρίκης τη μάννα των παιδιών του, Άκου κατάντια, ενώ στην υπάλληλό του μάλιστα, αφού φόρα γαμεί μια υφήλιο γιατί δεν μπορεί να διαθέτει κατ’ ιδίαν το πλανηταρχικό του μαραφέτι!!.
Ας είναι όμως, φαντάστηκα και δεν υπερβάλλω, οι ύαινες κάπως πιο κόσμια θα καγχάζουν πάνω από τα πτώματα που καταβροχθίζουν, προσφέροντας όμως έργο θετικό όχι παγκόσμιας αποστροφής, όχι κι έτσι μαντάμ, όχι κι έτσι!
Συγχωρήστε με που βγαίνω από τα ρούχα μου. Το μόνο που με ανακουφίζει είναι η βεβαιότητα πως, μ’ όλο το θριαμβευτικό γέλιο της ανθρωπόμορφης για το θέαμα ενός ανθρώπου -του όποιου ανθρώπου, ακόμα και ενός ζώου- να λυντσάρεται μέχρι θανάτου, το συγκεκριμένο στόμα που λέγαμε, δεν βρωμάει σπέρμα αλλά αίμα και πετρέλαιο, μάλιστα ζέχνει η αναπνοή της αίμα και…πετρέλαιο, και καπάκι φυσικό αέριο, εκλεκτό, φτηνό, σωτήριο, βρωμάει όμως που να τους κάψει.
Άντε στην οργή του όποιου Θεού, άντε να χαθείτε και σεις και η Νέα σας Τάξη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΚΑΡΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
